<utwor><rdf:RDF xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#">
<rdf:Description rdf:about="http://redakcja.wolnelektury.pl/documents/book/kochowski-psalmodia-polska-psalm-xvii/">
    <dc:creator xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Kochowski, Wespazjan Hieronim</dc:creator>
    <dc:title xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Psalm XVII</dc:title>
  <dc:contributor.editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Sekuła, Aleksandra</dc:contributor.editor>
<dc:contributor.technical_editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Kotwica, Wojciech</dc:contributor.technical_editor>
    <dc:identifier.url xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/psalmodia-polska-psalm-xvii/</dc:identifier.url>
    <dc:date xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">2015-08-07</dc:date>
    <dc:date.pd xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">1771</dc:date.pd>
    <dc:description xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.</dc:description>
    <dc:format xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">xml</dc:format>
    <dc:language xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">pol</dc:language>
    <dc:type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">text</dc:type>
    <dc:publisher xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Fundacja Nowoczesna Polska</dc:publisher>
    <dc:rights xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Domena publiczna - Wespazjan Kochowski zm. 1700</dc:rights>
    <dc:source xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Wespazjan Hieronim Kochowski, Trybut należyty wdzięczności wszystkiego dobrego dawcy Panu i Bogu, albo Psalmodya polska za dobrodziejstwa Boskie dziękująca, przez jednę najlichszą kreaturę roku pańs. 1693 napisana, a do druku podana roku pańs. 1695; wyd. Kazimierza Józefa Turowskiego, nakł. Wydawnictwa Biblioteki Polskiej, Kraków 1859.</dc:source>
    <dc:source.URL xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://pl.wikisource.org/wiki/Psalmodia_polska/Psalm_XVII</dc:source.URL>
    <dc:subject.period xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Barok</dc:subject.period>
    <dc:subject.type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Liryka</dc:subject.type>
    <dc:subject.genre xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Psalm</dc:subject.genre>

<dc:relation.coverImage.url xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4637.jpg</dc:relation.coverImage.url>
<dc:relation.coverImage.attribution xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">wood, paddy patterson@Flickr, CC BY 2.0</dc:relation.coverImage.attribution>
<dc:relation.coverImage.source xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4637</dc:relation.coverImage.source>
</rdf:Description></rdf:RDF>
<opowiadanie>


<autor_utworu>Wespazjan Kochowski</autor_utworu>

<dzielo_nadrzedne>Psalmodia polska</dzielo_nadrzedne>

<nazwa_utworu>Psalm XVII</nazwa_utworu>


<motto><akap><slowo_obce>Domine Deus salutis meae<pe><slowo_obce>Domine Deus salutis meae</slowo_obce> --- Panie, mój Boże, zbawienie moje.</pe>.</slowo_obce></akap></motto><motto_podpis><tytul_dziela>Psalm</tytul_dziela> 87<pe><slowo_obce>Psalm 87</slowo_obce> --- w dzisiejszej numeracji np. wg. <tytul_dziela>Biblii Tysiąclecia</tytul_dziela>: <tytul_dziela>Psalm</tytul_dziela> 88.</pe></motto_podpis>

<srodtytul>Ostatniego terminu wzmianka</srodtytul>


<akap>Panie Boże zbawienia mego! We dnie i w nocy wołam przed Tobą.</akap>

<akap>Niechaj modlitwa moja przyjdzie przed obliczność Twoję; nakłoń łaskawy ucha ku prośbie żebraka.</akap>

<akap>Albowiem dusza moja pełna jest ucisków i żywot mój mizerny już w ostatniej rumacji<pe><slowo_obce>rumacja</slowo_obce> (daw.) --- tu: ruina; od starop. <slowo_obce>rum</slowo_obce>: wolne miejsce, wolne przejście; rumowisko, gruz.</pe> chodzi.</akap>

<akap>Uchodząc przed Faraonem, jużem jedną nogą w Czerwonem Morzu; a trwoży mię zbyt niebezpieczna przeprawa do portu wieczności.</akap>

<akap>Osusz, Panie, albo podnieś w górę nawałności morskie; albo przeprowadź suchą nogą, jakoś sam deptał wody tyberiackie<pe><slowo_obce>tyberiackie wody</slowo_obce> --- wody Jeziora Tyberiadzkiego (także: Jezioro Galilejskie, Genezaret), tj. słodkowodnego jeziora przepływowego w Galilei; jego wody miał ,,deptać" Jezus wg <tytul_dziela>Ewangelii</tytul_dziela> (Mk 6,45-52, Mt 14, 22-33, J 6,15-21).</pe>.</akap>

<akap><begin id="b1602360895360-3833455817"/><motyw id="m1602360895360-3833455817">Kondycja ludzka</motyw>Zewsząd źle! Zdrowie mir<pe><slowo_obce>mir</slowo_obce> (daw.) --- pokój; <slowo_obce>wypowiadać mir</slowo_obce>: odrzucać pokój, rozpoczynać wojnę.</pe> wypowiada, zmysły tępieją, choroba śmiercią grozi; ale nade wszystko tęsknica trapi, która ze złego sumnienia<pe><slowo_obce>sumnienie</slowo_obce> (daw.) --- sumienie.</pe> pochodzi.</akap>

<akap>Teraz dopiero postrzegam, że życie ludzkie nie jest żywotem, ale pojazdem do śmierci, i męczeństwem jednem, którego z nas ze samych przyczyna.</akap>

<akap>Cudowna<pe><slowo_obce>cudowna</slowo_obce> (daw. forma) --- w domyśle: to cudowne, cudowna to rzecz.</pe> --- nie wiedziałem, żem miał na świat przyjść, a pewien zostaję, że z niego odejść muszę; a kiedy i jako, to przede mną zakryto.</akap>

<akap>Setne lata sobie zamierzamy, winszuje drużyna, obiecują pochlebcy; niechajże lada gorączki upał przypadnie, aż on<pe><slowo_obce>on</slowo_obce> (daw.) --- ten.</pe> kwiat schnie, więdnieje, niszczeje.</akap>

<akap>Zda się, żyjąc, że przyrasta wieku, a co dzień go znacznie ubywa; bo im dalej w lata idziemy, tem się coraz bliżej śmierci przymykamy<pe><slowo_obce>przymykać się czemu</slowo_obce> --- przybliżać się do czego.</pe>.</akap>

<akap>Życież to jest czy cierpienie, pytam? Albo że u gramatyków słów pożyczę, akcja czy pasja; żyję swobodnie, używam rozkosznie, wszystkiego mi dostaje.</akap>

<akap>A jakoż żyję, kiedy mię choroby, nędza, kłopoty gryzą, przygody tępią, ubóstwo frasuje, młodość wynosi, starość krzywi, a potem leda<pe><slowo_obce>leda</slowo_obce> (daw.) --- lada, byle.</pe> defekcik do grobu odeśle.<end id="e1602360895360-3833455817"/></akap>

<akap><begin id="b1602362144962-2372964467"/><motyw id="m1602362144962-2372964467">Śmierć, Sąd, Obyczaje, Szlachcic</motyw>A ja przecie, biedę cierpiąc, chwalę, w ucisku nie stękam, w zgubie nie trwożę się; a kubkiem słodyczy światowej opojony, na śmierć się i jej okoliczności nie oglądam.</akap>

<akap>Nie oglądamci<pe><slowo_obce>nie oglądamci się ja</slowo_obce> (daw.) --- konstrukcja z partykułą wzmacniającą -ci.</pe> się ja na nię<pe><slowo_obce>nię</slowo_obce> (daw. forma) --- dziś B. lp r.ż.: (na) nią. </pe>, ale ona o mnie pomni, kiedy mię chorobą jak zawiłym rokiem<pe><slowo_obce>rok</slowo_obce> (daw.) --- tu: wezwanie do sądu.</pe> obesławszy, na straszny trybunał boski gotować się każe.</akap>

<akap>Cóż dalej czynić? Szukam u dobrych przyjaciół rady; nie znajduję; ale i znajomi, i poufali druhowie jakoś już ode mnie stronią.</akap>

<akap>Rodzina i krewni tylko zaglądają nazierkiem<pe><slowo_obce>nazierkiem</slowo_obce> (starop.) --- także: <slowo_obce>w nazierki</slowo_obce>, <slowo_obce>nazircem</slowo_obce>: na zwiady; patrząc z boku, z ukosa.</pe>, z wierzchu płaszczem pokrywając chciwość puścizny.</akap>

<akap>Mała w ludziach nadzieja, więc pójdę do obrony i munimentów<pe><slowo_obce>munimenty</slowo_obce> (łac.) --- dowody prawne.</pe>, ale i te nie dobrze tuszą<pe><slowo_obce>tuszyć</slowo_obce> (daw.) --- mieć nadzieję; tu: dawać nadzieję.</pe>, pogluzowane<pe><slowo_obce>pogluzowany</slowo_obce> (daw.) --- wygładzone; od <slowo_obce>glozować</slowo_obce> a. <slowo_obce>glozować</slowo_obce>: wygładzać, wyskrobywać, wycierać, wywabiać, czyścić, gładzić, tępić.</pe> nieprawością.</akap>

<akap>Szukam patrona --- nie masz; przyczynnych listów nie przyjmują, korrupcji nie biorą, dylacji<pe><slowo_obce>dylacja</slowo_obce> (z łac.) --- zwłoka; odroczenie sprawy sądowej z uzasadnionych powodów.</pe> nie dadzą, apelacji<pe><slowo_obce>apelacja</slowo_obce> (z łac.) --- odwołanie.</pe> nie pozwolą, ewazja<pe><slowo_obce>ewazja</slowo_obce> (z łac.) --- odparcie zarzutu, usprawiedliwienie.</pe> nie pójdzie.</akap>

<akap>I tak zagają o mnie prawo: gdzie łóżko moje sądową izbą, zły żywot instyguje<pe><slowo_obce>instygować</slowo_obce> --- oskarżać przed sądem; doradzać gorliwie, inspirować, podjudzać.</pe>, sumnienie świadczy: Bóg sędzia, egzekutor czart, a dekret (broń Boże) żeby nie był z utratą szczęśliwej wieczności.<end id="e1602362144962-2372964467"/></akap>

<akap><begin id="b1602362185323-2301956893"/><motyw id="m1602362185323-2301956893">Trup, Śmierć, Vanitas</motyw>Cóż dalej. Ubiorą trupa w koszulę, pokazując, że więcej na tamten świat z sobą bierze, aniżeli na ten świat przyniósł z sobą.</akap>

<akap>Wrzucą potem w dół, aby nie śmierdział żywym; zadzwonią we dzwony, pokój trociczkami wykurzą, a sami do sukcesji<end id="e1602362185323-2301956893"/> jak do Herapu.</akap>

<akap>Więc ja, Panie, uprzedzając, wołam do Ciebie, nie żebym nie umierał, bo to nie można; ale żebym umierał w Tobie, z dostateczną ufnością i skruchą.</akap>

<akap>Niechaj skończę końcem pobożnych; i niech umieram śmiercią owych, którzy w Panu umierają.</akap>

<akap>Przebij wprzód ciało moje bojaźnią sądów, abym się raczej lękał widzieć Cię sprawiedliwego niż potem doświadczać karzącego.</akap>

<akap>Wolę, że mię z pomocą Twoją by<pe><slowo_obce>by i</slowo_obce> (daw.) --- choćby i; choćby nawet.</pe> i bojaźń przywiedzie do pokuty, niżby w grzechach zatwardziałego, nieprzyjaciel miał przywodzić do rozpaczy.</akap>

<akap>Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi świętemu etc<pe><slowo_obce>etc.</slowo_obce> (łac.) --- skrót od <slowo_obce>et caetera</slowo_obce>: i tak dalej, i tym podobnie.</pe>.</akap>

</opowiadanie></utwor>