<utwor><rdf:RDF xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#">
<rdf:Description rdf:about="http://redakcja.wolnelektury.pl/documents/book/kochowski-psalmodia-polska-psalm-xvi/">
    <dc:creator xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Kochowski, Wespazjan Hieronim</dc:creator>
    <dc:title xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Psalm XVI</dc:title>
  <dc:contributor.editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Sekuła, Aleksandra</dc:contributor.editor>
<dc:contributor.technical_editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Kotwica, Wojciech</dc:contributor.technical_editor>
    <dc:identifier.url xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/psalmodia-polska-psalm-xvi/</dc:identifier.url>
    <dc:date xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">2015-08-07</dc:date>
    <dc:date.pd xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">1771</dc:date.pd>
    <dc:description xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.</dc:description>
    <dc:format xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">xml</dc:format>
    <dc:language xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">pol</dc:language>
    <dc:type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">text</dc:type>
    <dc:publisher xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Fundacja Nowoczesna Polska</dc:publisher>
    <dc:rights xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Domena publiczna - Wespazjan Kochowski zm. 1700</dc:rights>
    <dc:source xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Wespazjan Hieronim Kochowski, Trybut należyty wdzięczności wszystkiego dobrego dawcy Panu i Bogu, albo Psalmodya polska za dobrodziejstwa Boskie dziękująca, przez jednę najlichszą kreaturę roku pańs. 1693 napisana, a do druku podana roku pańs. 1695; wyd. Kazimierza Józefa Turowskiego, nakł. Wydawnictwa Biblioteki Polskiej, Kraków 1859.</dc:source>
    <dc:source.URL xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://pl.wikisource.org/wiki/Psalmodia_polska/Psalm_XVI</dc:source.URL>
    <dc:subject.period xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Barok</dc:subject.period>
    <dc:subject.type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Liryka</dc:subject.type>
    <dc:subject.genre xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Psalm</dc:subject.genre>


<dc:relation.coverImage.url xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4636.jpg</dc:relation.coverImage.url>
<dc:relation.coverImage.attribution xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Mont d&amp;#x27;Orge seen from Sion, Björn S...@Flickr, CC BY-SA 2.0</dc:relation.coverImage.attribution>
<dc:relation.coverImage.source xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4636</dc:relation.coverImage.source>
</rdf:Description></rdf:RDF>
<opowiadanie>


<autor_utworu>Wespazjan Kochowski</autor_utworu>

<dzielo_nadrzedne>Psalmodia polska</dzielo_nadrzedne>


<nazwa_utworu>Psalm XVI</nazwa_utworu>


<motto><akap><slowo_obce>Magnus Dominus et laudabilis nimis<pe><slowo_obce>Magnus Dominus et laudabilis nimis</slowo_obce> --- Pan Wielki i nader godny pochwały.</pe>.</slowo_obce></akap></motto><motto_podpis><tytul_dziela>Psalm</tytul_dziela> 87</motto_podpis>


<srodtytul>Za ucieczkę grzesznych, Pannę przenajświętszą, dzięka</srodtytul>


<akap>Wielki jest Pan i bardzo chwalebny w mieście Boga naszego, na górze świętej Jego.</akap>

<akap>Funduje się z radością wszystkiej ziemie<pe><slowo_obce>ziemie</slowo_obce> (daw. forma) --- dziś D. lp r.ż.: (wszystkiej, tj. całej) ziemi.</pe> góra Syjon, strony jej północne, miasto króla wielkiego.</akap>

<akap>Gdzie przedtem dolina poziomym krążyła padołem, tam, na ulubionym pagórku pokorę wywyższywszy, Bóg miasta Swego stanowi osadę.</akap>

<akap>Chwalebne rzeczy o tobie powiedziano, miasto Boże: pamięta on<pe><slowo_obce>on</slowo_obce> (daw.) --- ten, ów.</pe> na Raab i Babilon, które o niem wiedzą, ale i o tobie nie zapomni, któreś Go w sobie zawarło.</akap>

<akap>Tyś wiecznego króla pałacem, nieogarnionego monarchy skłonieniem; natury cud cudów przepaść, jeden met<pe><slowo_obce>met</slowo_obce> (daw.) --- mat (w szachach); przen. klęska, porażka.</pe> Wszechmocności.</akap>

<akap>O miasto, o Syjonie! Przechodzisz<pe><slowo_obce>przechodzić</slowo_obce> (daw.) --- przewyższać.</pe> niebo wielkością, w sobie zawarłszy Tego, którego przestrzeństwo Olimpu ogarnąć nie może.</akap>

<akap>Więcej w Tobie wygody niż w najżyźniejszych nad Nilem polach, tamte doczesne pożywienie, a tyś nam mannę żywota z siebie wydało.</akap>

<akap>Więcej w Tobie nadzieje<pe><slowo_obce>nadzieje</slowo_obce> (daw. forma) --- dziś D. lp r.ż.: nadziei.</pe> niż w miastach ucieczki; tam musiał rączo winowajca uchodzić, a ty samo szukasz grzesznego z ratunkiem.</akap>

<akap>Więcej w tobie dostatków niż w skarbcach Salomona, bo gdy Bóg w domach twoich poznany, przynoszą mu królowie ziemscy podarunki od złota.</akap>

<akap>Śliczność twoja dziwem jest natury, zazdrości cierniem, nieprzyjaciół trwogą.</akap>

<akap>Dobrotliwość twoja proszącym posiłek, zgubionym żywot, osierociałym pociecha.</akap>

<akap>Ale jaż się to na chwały twoje zbieram, o miasto pańskie? Któż mowcą bez języka będzie albo jako może kret bez oczu widzieć promienie słoneczne?</akap>

<akap>Iżali<pe><slowo_obce>iżali</slowo_obce> a. <slowo_obce>azali</slowo_obce> (daw.) --- czy, czyż.</pe> ciemność chwalić może światłość? Albo jako z twardego krzemienia zdrój obfity wypłynie?</akap>

<akap>Nie jest bowiem piękna chwała w uściech<pe><slowo_obce>uściech</slowo_obce> (daw. forma) --- dziś Ms. r.ż.: (w) ustach. </pe> grzesznego; a nieprawości naczynie jako się na chwały miasta pańskiego zdobyć może?</akap>

<akap>Więc jeżeli nieudolność moja temu nie wystarczy, przynajmniej dziękować za to miasto Panu do powinnej<pe><slowo_obce>powinny</slowo_obce> (daw.) --- należny, wynikający z powinności, obowiązkowy.</pe> wdzięczności należy.</akap>

<akap>Tobie tedy pokorna dzięka<pe><slowo_obce>dzięka</slowo_obce> (daw.) --- podzięka, podziękowanie; dziękczynienie.</pe> niechaj będzie Najwyższy Panie, któryś to miasto fundował, aby było przybytkiem Syna Twego na ziemi goszczącego.</akap>

<akap>A że przybytkiem królewskim<pe><slowo_obce>A że przybytkiem królewskim</slowo_obce> --- zdanie eliptyczne, domyślnie: A że jest przybytkiem królewskim; A ponieważ jest przybytkiem (...).</pe>, dla tego przystało, aby uprzedziwszy protoplasta upadek, wolne zostawało, od pierworodnego ciężaru.</akap>

<akap>Aby Matka czysta i Panna płodna, lubo<pe><slowo_obce>lubo</slowo_obce> (daw.) --- choć, chociaż.</pe> jest z córek Adama, dla osobliwego jednak macierzyństwa tytułu błotem damasceńskiem nie trąciła.</akap>

<akap>Niechaj się tedy weseli góra Syjon, do tej doskonałości przywiedziona, że w okoliczności swojej ogarnęła Tego, który wszystko napełnia oświeca, posiada.</akap>

<akap>Obstąpcie miasto syjońskie mieszkańcy Hieruzalem<pe><slowo_obce>Hieruzalem</slowo_obce> (daw.) --- Jaruzalem, Jerozolima.</pe> i zrewidujcie wieże jego, a któraż nie napełniona jest orężem mężnych?</akap>

<akap>A zatem uważajcie moc miasta pańskiego i przypatrzycie się ozdobom jego, abyście to powiadali potomstwu drugiemu.</akap>

<akap>Że Bóg wystawił mury Syjon; Bóg nasz, który je ugruntował na wieki.</akap>

<akap>Któremu królowi wieków wszystko widzącemu, początkowi bez początku, trwałości bez końca, niechaj będzie dzięka, i chwała, że raczył ugruntować Syjon, grzesznym ucieczkę. Amen.</akap>

</opowiadanie></utwor>