<utwor><rdf:RDF xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#">
<rdf:Description rdf:about="http://redakcja.wolnelektury.pl/documents/book/kochowski-psalmodia-polska-psalm-xii/">
    <dc:creator xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Kochowski, Wespazjan Hieronim</dc:creator>
    <dc:title xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Psalm XII</dc:title>
  <dc:contributor.editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Sekuła, Aleksandra</dc:contributor.editor>
<dc:contributor.technical_editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Kotwica, Wojciech</dc:contributor.technical_editor>
    <dc:identifier.url xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/psalmodia-polska-psalm-xii/</dc:identifier.url>
    <dc:date xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">2015-08-07</dc:date>
    <dc:date.pd xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">1771</dc:date.pd>
    <dc:description xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonał Wojciech Kotwica, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.</dc:description>
    <dc:format xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">xml</dc:format>
    <dc:language xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">pol</dc:language>
    <dc:type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">text</dc:type>
    <dc:publisher xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Fundacja Nowoczesna Polska</dc:publisher>
    <dc:rights xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Domena publiczna - Wespazjan Kochowski zm. 1700</dc:rights>
    <dc:source xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Wespazjan Hieronim Kochowski, Trybut należyty wdzięczności wszystkiego dobrego dawcy Panu i Bogu, albo Psalmodya polska za dobrodziejstwa Boskie dziękująca, przez jednę najlichszą kreaturę roku pańs. 1693 napisana, a do druku podana roku pańs. 1695; wyd. Kazimierza Józefa Turowskiego, nakł. Wydawnictwa Biblioteki Polskiej, Kraków 1859.</dc:source>
    <dc:source.URL xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://pl.wikisource.org/wiki/Psalmodia_polska/Psalm_XII</dc:source.URL>
    <dc:subject.period xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Barok</dc:subject.period>
    <dc:subject.type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Liryka</dc:subject.type>
    <dc:subject.genre xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Psalm</dc:subject.genre>

<dc:relation.coverImage.url xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4631.jpg</dc:relation.coverImage.url>
<dc:relation.coverImage.attribution xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Island Heights, Hypnotica Studios Infinite@Flickr, CC BY 2.0</dc:relation.coverImage.attribution>
<dc:relation.coverImage.source xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4631</dc:relation.coverImage.source>
</rdf:Description></rdf:RDF>
<opowiadanie>




<autor_utworu>Wespazjan Kochowski</autor_utworu>


<dzielo_nadrzedne>Psalmodia polska</dzielo_nadrzedne>


<nazwa_utworu>Psalm XII</nazwa_utworu>


<motto><akap><slowo_obce>Beati quorum remissae sunt iniquitates<pe><slowo_obce>Beati quorum remissae sunt iniquitates</slowo_obce> (łac.) --- Szczęśliwy ten, komu została odpuszczona nieprawość; <tytul_dziela>Psalm</tytul_dziela> 32 (31).</pe>.</slowo_obce></akap></motto><motto_podpis><tytul_dziela>Psalm</tytul_dziela> 31<pe><slowo_obce>Psalm 31</slowo_obce> --- w dzisiejszej numeracji np. wg. <tytul_dziela>Biblii Tysiąclecia</tytul_dziela>: <tytul_dziela>Psalm</tytul_dziela> 32.
</pe></motto_podpis>


<srodtytul>Dobrowolna popełnionych występków spowiedź</srodtytul>




<akap><begin id="b1602197711725-2929375122"/><motyw id="m1602197711725-2929375122">Kondycja ludzka, Bóg, Grzech</motyw>Błogosławieni, którym odpuszczone są nieprawości i których przestępstwa Pan Najwyższy w wieczną puścił amnistyją<pe><slowo_obce>amnistyja</slowo_obce> (daw.) --- amnestia, zapomnienie win, uniewinnienie.</pe>.</akap>

<akap>O szczęśliwy człowiecze, któryś przed obliczem boskiem przez grzechu znaleziony; a czystego sumnienia<pe><slowo_obce>sumnienie</slowo_obce> (daw. forma) --- sumienie.</pe>, i najmniejszą obrazy jego nie nadpluskałeś makułą<pe><slowo_obce>makuła</slowo_obce> (z łac.) --- plama; obelga.</pe>.</akap>

<akap>Niepodobnać<pe><slowo_obce>niepodobnać</slowo_obce> --- konstrukcja z partykułą wzmacniającą -ci, skróconą do -ć.</pe>, kto się człowiekiem urodził, bez grzechu być<pe><slowo_obce>Niepodobnać (...) bez grzechu być</slowo_obce> --- nie jest to możliwe, aby być bez grzechu.</pe>; ale insza<pe><slowo_obce>insza</slowo_obce> (daw.) --- inna (w domyśle: rzecz, sprawa); co innego.</pe> jest mieć wady powszednie, insza na główne urażonego majestatu zarabiać kryminały<end id="e1602197711725-2929375122"/>.</akap>

<akap>Otom<pe><slowo_obce>otom</slowo_obce> --- skrót od: oto jestem.</pe> ja, mizerak taki, którym<pe><slowo_obce>którym (...) żył</slowo_obce> --- konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: który żyłem.</pe> dla tego tylko żył, żebym grzeszył; a grzeszył nie tak z ułomności, jako z rozmyślnego zakonowi<pe><slowo_obce>zakon</slowo_obce> (daw.) --- prawo.</pe> nieposłuszeństwa.</akap>

<akap>Jam się Pana stwórce<pe><slowo_obce>stwórce</slowo_obce> (daw. forma) --- dziś D.lp: stwórcy.</pe> mego zaparł, a codziennie chleb z ręku<pe><slowo_obce>ręku</slowo_obce> (daw. forma) --- dziś D.lp: (z) ręki.</pe> Jego biorąc, zdradliwiem<pe><slowo_obce>zdradliwiem odstąpił</slowo_obce> --- konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: zdradliwie odstąpiłem.</pe> odstąpił dobrodzieja mego.</akap>

<akap>Jam rzekł w sercu mojem: nie masz Boga nagradzającego i karzącego; a próżną chlubę, marny zysk, znikomą rozkosz za Boga miałem.</akap>

<akap>I stałem się jako zbieg jeden przechodzący do nieprzyjaciół, i tam szukający obrony, gdzie mię pewna czekała zguba.</akap>

<akap>A imem<pe><slowo_obce>imem dłużej milczał</slowo_obce> --- konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: im dłużej milczałem.</pe> dłużej milczał, tem ciężej rozpacz i nadzieja alterowały<pe><slowo_obce>alterować</slowo_obce> (daw., z łac.) --- zmieniać, odmieniać; martwić, smucić, trapić.</pe> mię<pe><slowo_obce>mię</slowo_obce> (daw. forma) --- dziś: mnie.</pe>.</akap>

<akap>Zaczem we dnie i w nocy obciążyła się nade mną bojaźń kary, a wrzód niebezpieczny jątrzył się, gdy go wewnątrz toczył robak sumnienia.</akap>

<akap>Obracałem się w ściśnieniu i dolegliwości mojej na wszystkie strony, upatrując, kto rozjątrzonej rany wyjmie mi ciernie.</akap>

<akap>Nie znalazł się nikt, kto by mi poradził, abo kto by na skancerowane sumnienie o pewnem powiedział lekarstwie.</akap>

<akap>Atoli przecie odetchnąłem, wspomniawszy, że dobry Pan, Pan w litości nieprzebrany i który przyszedł grzesznych zwoływać.</akap>

<akap>Poszedłem z chęcią do Niego, a oznajmiwszy grzech mój, nie taiłem przestępstwa mego.</akap>

<akap>Zgrzeszyłem przeciw Tobie, o stróżu ludzki! I czemuż wzdy<pe><slowo_obce>wzdy</slowo_obce> a. <slowo_obce>wżdy</slowo_obce> (starop.) --- przecież, zawsze; tu: ciągle.</pe> cierpisz<pe><slowo_obce>cierpisz mię przeciwnym sobie</slowo_obce> (daw.) --- znosisz mnie, choć się tobie sprzeciwiam.</pe> mię przeciwnym sobie?</akap>

<akap>Zdradziłem Pana, ale tej zdrady bardziej niż zguby własnej żałuję; i więcej mię niewdzięczność moja trapi niż zasłużona śmierć przed oczyma.</akap>

<akap>Przyjmże, o Boże, spowiedź winowajce<pe><slowo_obce>winowajce</slowo_obce> (daw. forma) --- dziś D.lp: winowajcy.</pe> twego, a racz miłościw być niezbożności upokorzonego<pe><slowo_obce>upokorzony</slowo_obce> (daw.) --- ten, który odczuwa pokorę.</pe>.</akap>

<akap>Ty bowiem i jawnogrzesznikowi za uderzeniem się w piersi odpuszczasz winę; i za jedno wyznanie łotrowi otworzyć raj obiecałeś.</akap>

<akap>Ty bądź ucieczką moją w utrapieniu; o Boże, nadziejo moja! Wyrwij mię od tych, którzy mię oblegli.</akap>

<akap>Siła jest biczów na grzesznika, ale ufającego w Panu miłosierdzie ogarnie.</akap>

<akap>Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi świętemu.</akap>

<akap>Jako była na początku, tak i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.</akap>

</opowiadanie></utwor>