Kochowski, Wespazjan Hieronim Psalm VI Sekuła, Aleksandra Kotwica, Wojciech http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/psalmodia-polska-psalm-vi/ 2015-08-07 1771 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml pol text Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Wespazjan Kochowski zm. 1700 Wespazjan Hieronim Kochowski, Trybut należyty wdzięczności wszystkiego dobrego dawcy Panu i Bogu, albo Psalmodya polska za dobrodziejstwa Boskie dziękująca, przez jednę najlichszą kreaturę roku pańs. 1693 napisana, a do druku podana roku pańs. 1695; wyd. Kazimierza Józefa Turowskiego, nakł. Wydawnictwa Biblioteki Polskiej, Kraków 1859. http://pl.wikisource.org/wiki/Psalmodia_polska/Psalm_VI Barok Liryka Psalm http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4626.jpg empty chair with open door, Raymond Zoller@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4626 Wespazjan Kochowski Psalmodia polska Psalm VI Beatus vir, qui non abiit in consilio impiorumBeatus vir, qui non abiit in consilio impiorum --- szczęśliwy mąż, który nie idzie za radą występnych; Psalm 1. .Psalm 10Psalm 10 --- w dzisiejszej numeracji np. wg. Biblii Tysiąclecia: Psalm 1. Do dyssydentów w wierze Religia, Błądzenie, BuntBłogosławiony człowiek, który nie poszedł za radą bezbożnych i na drodze grzesznych nie stał, ani na stolicy zaraźliwej nauki nie siedział. Ale w zakonie starowiecznie od apostołów podanym wola, serce i wiara jego, a nowotnychnowotny (daw.) --- tu: nowy, nowo powstały. wymysłów i przestępstwa błędnikówbłędnik (daw.) --- tu: błądzący, wyznający błędne poglądy. nie chwytał się. Więcej ufa, czego w kościele prawowiernym przez podanie Chrystusowe uczą, niż co jeden klasztorny zbieg i drugi niezdrowy warchoł, buntownicy w wierze, rozsiali. I będzie wierny katolik, jako drzewo wsadzone nad prawej nauki wodami, które mając potrzebną wilgotność prawdy, da owoc czasu swegoczasu swego (daw.) --- w swoim czasie; w odpowiednim czasie.. Ani liścieliście (daw.) --- tu: listowie. dobrych uczynków jego nie opadnie, ani frukty statecznej wiary nie zaczerwiejązaczerwieć (daw.) --- tu: być zaatakowanym przez czerwie; zrobaczywieć.. Nie tak niezbożni, nie tak, ale są jako proch ziemieproch ziemie (daw.) --- proch ziemi; kurz., którym nagły wicher zakręciwszy, mięszamięszać (daw.) --- dziś: mieszać.. Co na wierzchu, na spodek idzie, a gwałtowna kurzawa po krótkiej mięszaninie, co wiedzieć gdzie się rozlecico wiedzieć gdzie się rozleci --- nie wiadomo, gdzie się rozproszy.. Bo targający jedność kościelną, sami się między sobą zgodzić nie mogą, a duch wichrowaty jak szkapa wyuzdany, który prostej drogi nie upatruje. Mięsza pycha rozum, który bez Chrystusa zbawienia szuka; a błędne owce powszechną wzgardziwszy owczarnią, w parowach błędów marnie parszywieją. Oświeć Panie rozum ich, aby tego uporu poprzestali; zawołaj przenikającym głosem: Szawle, czemu mię prześladujeszSzawle, czemu mię prześladujesz --- słowa, które miał wg. Dziejów Apostolskich usłyszeć Szaweł z ust zmartwychwstałego Jezusa podczas swej drogi do Damaszku, a które doprowadziły go do nawrócenia i z prześladowcy chrześcijan uczyniły z niego apostoła chrześcijaństwa, św. Pawła (por. Dz 9,1--20).? Czemu dla uporu ludzkiego giniecie, zgodną prawowiernego kościoła nauką, słodkim macierzyńskich piersi pokarmem, zapamiętali gardząc. Za wymysłami tych hersztów idziecie, którzy złamawszy przysięgę Bogu, w tak niebezpieczną duszę waszą, sami zgubieni, zawodzą toniąw tak niebezpieczną duszę waszą (...) zawodzą tonią --- tj.: w tak niebezpieczną toń wiodą waszą duszę (szyk przestawny i daw. forma fleksyjna B. r.ż: w tonią).. Nie masz tam zakonuzakon (daw.) --- prawo, prawidła. ani ofiary, według prawidła apostolskiego; a kto temi ścieżkami idzie, ten niechybnie zginie. Obróćże oko do prawego Jeruzalem błędna Samaria; do Jeruzalem, które w sobie ma dom boży, bezkrwawą ofiarę, i ofiarujących kapłanów, od głowy Chrystusa niepochybnąniepochybny --- niechybny, trafny, nieuchronny; tu: niewątpliwy. idących sukcesją. Spytaj się na koniec, skąd brał moc ten prorok na opowiadanie piątej ewangelii? Alboalbo (daw.) --- tu: czyż, czyżby; czy też. jako wyklęty z cerkwi bożej, mógł sobie przywłaszczyć charakter kaznodziejski? A zatem, uważysz, które objawienie wiary od Boga jest, a porzuciwszy nowowiernictwo, pójdź za tą, którą starowieczność utwierdza. Starowieczność bowiem i nieodmienność są próbą nieomylną prawdy tego kościoła, przeciwko któremu bramy piekielne nie przemogą. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi świętemu, jako była na początku, tak i teraz, i zawsze, i na wieki wieków, Amen.