Kochowski, Wespazjan Hieronim Psalm II Sekuła, Aleksandra Kotwica, Wojciech http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/psalmodia-polska-psalm-ii/ 2015-08-07 1771 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml pol text Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Wespazjan Kochowski zm. 1700 Wespazjan Hieronim Kochowski, Trybut należyty wdzięczności wszystkiego dobrego dawcy Panu i Bogu, albo Psalmodya polska za dobrodziejstwa Boskie dziękująca, przez jednę najlichszą kreaturę roku pańs. 1693 napisana, a do druku podana roku pańs. 1695; wyd. Kazimierza Józefa Turowskiego, nakł. Wydawnictwa Biblioteki Polskiej, Kraków 1859. http://pl.wikisource.org/wiki/Psalmodia_polska/Psalm_II Barok Liryka Psalm http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4621.jpg Dark day, Dappled_dag@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4621 L DCA Wespazjan Kochowski Psalmodia polska Psalm II De profundis clamavi ad Te DomineDe profundis clamavi ad Te Domine (łac.) --- z głębokości wołałem do Ciebie, Panie; Psalm 130 (129).. Psalm 129Psalm 129 --- w dzisiejszej numeracji np. wg. Biblii Tysiąclecia: Psalm 130. Westchnienie do Pana Boga na powstanie z grzechu prawdziwe Z głębokości wołałem ku Tobie Panie, ku Tobie Boże z padołu płaczu i z turmyturma --- tu: więzienie. mizeriimizeria --- tu: bieda, nędza; nieszczęsne położenie.. Bo nie masz na świecie, kto by wspomógł albo upadłego podźwignął; zjadłazjadły --- tu: zajadły. zazdrość, omylna przyjaźń, chciwość nienasycona, którzy się w offertach świadczą bliźniemu z uczynnością, tych serca i ręce najbardziej na zdradzie stojąstać na czym --- trzymać się czego, obstawać przy czym, nie odstępować od czego; stać na zdradzie: być niezmiennie zdradliwym.. Tak człowiek człowiekowi wilkiem, względem dobrego mienia; dopieroż dusza od chytrych nieprzyjaciół w twardem oblężeniu zostaje. Ciało, Rozkosz, GrzechCiało domownik zły, wala się w błocie nieprawości, jako wieprz tyjąc młótemmłóto (starop.) --- słód (tj. skiełkowane i wysuszone ziarna zbóż służące jako jeden z surowców w piekarnictwie, do produkcji piwa itp.). rozkoszytyjąc młótem rozkoszy --- tyjąc dzięki pożywce, jaką daje rozkosz.. Świat niby gospodarz machiny tej oszustem jest, gdy nas, próżną chwałą zwiedzionych, jak łątki jakie pokazawszy, nagle do kosza zmyka. Czart miejsca, które sam utracił, zazdroszcząc: albo burzy ciało przeciwko duchowi, albo ducha kusi niedobrych myśli podnietą. Tećteć są --- konstrukcja z partykułą wzmacniającą -ci, skróconą do -ć; znaczenie: to właśnie są. są kajdany, któremi mię okowanegookowany --- skuty kajdanami. posadził grzech w ciemnicy głębokiej, skąd jeżeli Pan nie wydźwignie, tom ja na wieki synem zatracenia. Ej duszo moja, nie odwłuczajodwłuczać --- dziś: odwlekać. zbawienia, które przed Tobą, nie tylko gotów Zbawiciel, ale też i ręce wyciąga z krzyża na podźwignienie twoje. Oto woła: Pódźciepódźcie --- daw. forma trybu rozkazującego, dziś: pójdźcie. do mnie, którzy pragniecie, a ja posilę was; u mnie żywej wody źródło jest, na żywot wieczny pryskające. Jeżeli mało na tej wodzie, aby pragnienie ugasiła, owóż z ciała pokarm, ze krwi napój, doskonałe w najcięższym głodzie posilenie. Prawdać to, o Panie, że z Ciebie, w Tobie i przez Cię najpewniejsze zbawienie; ale wielkość popełnionych złości, poczuwając, co zasłużyła, od tej zbawiennej prezerwatywyprezerwatywa (daw., z łac.) --- tu: ochrona. stroni. Czyni nadzieja ufność w nieprzebranem miłosierdziu Twojem; ale skancerowane grzechami sumienie sprawiedliwość trwoży. Zginąłem syn marnotrawny, dokąd się obrócić nie wiem; jednak uważając litość i dobroć Pańską, apeluję do miłosierdzia. Bo lubo Pan w sądach skryty, w sprawiedliwości groźny: ma jednak trybunału swego asystentkę, nad upadłymi politowanie. On gdy pokutujem, odpuszcza, gdy się nawracamy, przyjmuje, jeżeli pokutę odwłóczemy, nie chcąc śmierci grzesznego, cierpliwie czeka poprawy. Nie przyszedł bowiem powoływać sprawiedliwych, ale upadłych, i opuszcza trzodę owiec, a szuka jednej dobry Pasterz zginionej. Nie tylko nie gardzi głosem grzesznika, gdy o pomoc do niego woła; ale i najmniejsze pokutującego westchnienie bez odwłokibez odwłoki (starop.) --- niezwłocznie. przyjmuje. Więc i ja w tych okowach nieprawości zostając, do Niego wołam: Panie pospiesz się ku ratunku memu. Przybądź mi Boże ku wspomożeniu, a odkuj pęta grzechowe, w których uwikłany nie mogę wzlecieć do Ciebie, któryś jest na wysokości. Tymczasem niż mi pióra bogomyślności odrosną, czołgać się będę do krzyża, w którym najpierwsze nieprzyjaciół dusznychduszny (daw.) --- tu: duchowy. zwycięstwo. Do krzyża tego świętego, na którym orator Chrystus najpierwszą miał do Ojca niebieskiego przemowę, Ojcze odpuść im, bo nie wiedzą co czynią. Ten tedy spółistotny Ojcu, który chciał i mógł odpuszczenie dać, ufam mocno że i ze mną dla krzyża i krwi swojej uczyni miłosierdzie. Chwała Ojcu, i Synowi, i Duchowi świętemu etcetc. (łac.) --- skrót od et caetera: i tak dalej, i tym podobnie..