Keff, Bożena Solo Berkeley (solipsystyczne) Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Szejko, Jan Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/keff-solo-berkeley-solipsystyczne Bożena Keff, Nie jest gotowy, OPEN Wydawnictwo Naukowe i Literackie, Warszawa 2000. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-08-08 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5783.jpg Dripping, dion gillard@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5783 Bożena Keff Nie jest gotowy Solo Berkeley (solipsystycznie) Czekałam na niego/ w dolinie kamieniołomu nad morzem. Za mną/ białe promieniujące skały, niżej/ kamienisty, krzewiasty brzeg --- na cały horyzont/ słońce i świecąca woda. Nie/ nadchodził./ Spacerowałam jak po estradzie: równo, biało, blask/ z góry i spod stóp. Sprawdziłam zegarek: chodził. To/ cykanie/ wydało mi się odcięte od własnej oczywistości. Nie lokowało się/ na tym pełnym widoków bezludziu. Jakby/ coraz ciaśniejszym. Jakby/ zwykły bieg życia/ był poza zasięgiem --- oplątywała mnie/ paniczna, drętwa samotność. Nie widziane/ nie widzi. Nie słyszane/ głuchnie. Spojrzałam na zbocze --- oślepiło mnie./ Nie widzę go --- nie istnieje. Zamknęłam oczy:/ za moimi plecami jakiś punkt/ rozrastał się w gigantyczną otchłań. Odwieczna/ wszystkość/ wchłaniająca sens, obecność, znaczenie./ Te skały, brzeg, morze --- to jej wglądówka dla mnie./ Negatyw./ To, co mi chce pokazać. Serce/ roznosiło mnie na kawałki. Otworzyłam oczy. Schodził/ zboczem!/ Ostrożnie, skupiony, zeskakiwał z ostatnich bloków/ na estradkę. Zobaczył mnie, kiwnął ręką. Ja też/ kiwnęłam. Jakie świetne stworzenie! Jakie/ podobne do mnie: głowa, ręce, nogi. Okulary/ przeciwsłoneczne. Ja też mam takie./ Dotknęłam ich. Wszystko/ przycichło, jakby tyłem wpełzało/ na swoje miejsce. Złapałam oddech/ i poszliśmy razem, przed siebie. Ale właściwie/ to poszliśmy/ przodem --- 1984