Keff, Bożena Jasne, cholerny trupie Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Szejko, Jan Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/keff-jasne-cholerny-trupie Bożena Keff, Nie jest gotowy, OPEN Wydawnictwo Naukowe i Literackie, Warszawa 2000. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/e> xml text text 2017-07-26 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5783.jpg Dripping, dion gillard@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5783 Bożena Keff Jasne, cholerny trupie Jasne, kocham cię,/ cholerny trupie --- tak mi się powiedziało kiedyś/ kiedy wychodziłam z domu, świeża, dzień lekki/ i słoneczny,/ i skąd to ,,jasne"? Czy pytał mnie wtedy? Odpowiadam/ co jakiś czas, ciągle od 15 lat,/ choć nie wiem, jak właściwie miałabym mu wyznawać:/ wypluć gumę do żucia, przykleić do obcasa, zsunąć/ kowbojski kapelusz/ i ciepło, rzeczowo powiedzieć: kocham cię, na początek/ mam 20 dolarów; czy dopić truciznę i ciągnąc za sobą/ tren ciężkiej/ sutej sukni/ paść na dywan u jego stóp, łowiąc/ ostatni/ boski błysk jego eleganckich trzewików;/ czy szarpnąć za łokieć w tangu i z przechyłu zionąć/ mu w twarz:/ chcę pana pragnę pana;/ czy skoczyć za nim z mostu i spadając śpiewać:/ kocham cię! kocham kocham --- Może był tą połówką, której brak tak boli, może/ to nie on i nie ja/ a tylko możliwość, trop, pokrewieństwo,/ bo i ja i on/ niby byliśmy osobno albo razem z innymi, ale każde/ samo/ z tym pragnieniem despoty, prostaczka, dandysa/ mieć niemożliwe, niech koi koniecznością, zmieniać świat/ swym spojrzeniem! Dostać ten diament! Więc on/ eksplodował z niepokoju i z poczucia pustki,/ choć był szalejącą, rozrastającą się dżunglą,/ a ja i dziś myślę: Co? Mam tak stać i wyznawać miłość/ i okazywać żal i gubić się w domysłach i snuć refleksje?!/ Tak/ się poddać, tak się dać wpasować w jakieś opowiastki,/ tak --- powiedziałabym --- zdradzić, choć oboje/ woleliśmy pojęcie zdrady niż wierności. --- O, nie! Niech będzie/ że to jakby oddźwięk, nawiedzenie,/ niech nie wiem, kto pierwszy uderzy w ten tam-tam/ żywa czy trup. Nieważne. Jedna strona hipotezy nie żyje/ lub tylko jedna żyje/ już nie gadać nie gadać już/ kochać 1985