Keff, Bożena Dom zgodności Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Szejko, Jan Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/keff-dom-zgodnosci Bożena Keff, Nie jest gotowy, OPEN Wydawnictwo Naukowe i Literackie, Warszawa 2000. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-26 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5783.jpg Dripping, dion gillard@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5783 Bożena Keff Nie jest gotowy Dom zgodności Wieczorem,/ wracając metrem do pożyczonego mieszkania,/ jadąc pod ziemią nieznanego miasta/ detronizowałam się/ i gdzieś zatracała się moja i tak nieoswojona/ historia. Wiśniowa przetarta torebka/ kobiety śpiącej na przeciwległej ławeczce, rząd lamp/ pod sufitem wagonu, metalowe uchwyty drzwi,/ skały za oknem/ układały się w spełniony plan świata. Spełniony,/ straszny. W mieszkaniu/ przejrzałam książki ---/ niektóre w tutejszym języku, inne/ w moim, który też/ przestał mnie dotyczyć. Dałam jeść kocicy/ i jej pięciu małym. Sześć kotów/ jadło cztery ryby. Stojąc pośrodku tej kuchni,/ potem w pokoju przy oknie,/ patrząc z natężeniem w ciemne podwórze, poczułam/ jakiś rozległy niepokój/ od tej przestrzeni, którą rozrzedzałam sobą i/ żeby ją zgarnąć/ umyłam sobie swoje zęby/ i ścieląc łóżko podłożyłam sobie pod głowę/ swój sweter. Gasząc światło/ włączyłam radio. Przy zacisznym blasku skali/ zasypiałam czujnie pod samą powierzchnią/ aż przebiły ją/ czarne gigantyczne skały/ Rosnące bez końca/ w kosmicznej rozszerzającej się z siebie przestrzeni;/ patrzyłam gdzieś z dołu/ na pasma ciemnogranatowych przestworzy/ ciągnące/ między szczytami skał. Pancerne, podklejone jakby/ migoczącą warstwą/ rozmów śpiewu muzyczki/ --- i strącając kota na podłogę/ usiadłam/ patrząc, ślepiąc w ten ciemny bóg wie jaki pokój,/ w tę dokładną co do milimetra makietę/ szaleństwa;/ osobności/ która doprowadziła do tego/ spojrzenia --- 1980