Kasprowicz, Jan XVII (Słonko, świeci, oj, świeci iskrzyste...) http://www.wolnelektury.pl/lektura/z-chalupy Kowalska, Dorota Kosińska, Aleksandra Trzeciak, Weronika Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/z-chalupy-xvii-slonko-swieci-oj-swieci-iskrzyste http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=5894 Jan Kasprowicz, Poezye, Tow. Wydawnicze, Lwów 1905 Domena publiczna - Jan Kasprowicz zm. 1926 1997 xml text text 2010-04-27 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/459.jpg tea, Marek StÄ™pniowski@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/459 Jan Kasprowicz Z chałupy XVII ZimaSłonko, świeci, oj, świeci iskrzyste,/ Ale jakoś się rozgrzać nie może!/ Pierwsze szrony dziś spadły na zboże/ I zmieniły w szron rosy kropliste. Poza wioską, gdzie, patrzcie! w srebrzyste/ Oziminy usłały się łoże,/ Sierota, Bieda, Bezdomność, KrzywdaWyszło chłopię na ciche rozdroże/ I wciąż szepce «o Jezu! o, Chryste!» W którą stronę się udać, snaćsnać (daw.) --- widocznie, zapewne. nie wie,/ A tu nagie gałęzie na drzewie,/ A siermiężkasiermiężka (daw.) --- zdr. od siermięga: wierzchnie ubranie z grubego samodziału noszone przez chłopów w dawnej Polsce. na strzępy podarta. Gospodarz, ChlebGburgbur (daw.) --- chłop, zwłaszcza zamożny, mający własną ziemię, gospodarz (dziś: grubianin, człowiek nieuprzejmy). przez lato sierotę --- niebogę/ Miał do bydła... «Na zimę? Do czarta!»/ Kawał chleba w zanadrze i w drogę.