Kasprowicz, Jan Powiadają, że w nas nie ma... Sekuła, Aleksandra Boy-Żeleński, Tadeusz Radlak, Emilia Rawska, Aneta Modrzejewski, Emanuel Radlak, Emilia Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kasprowicz-powiadaja-ze-w-nas-nie-ma/ Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947. Domena publiczna - Jan Kasprowicz zm. 1926 1997 xml text text 2014-11-12 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/8413127928_45a5f346ef_k.jpg Marble cathedral inside, javier, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3650 DCC 1DTP 3MP Jan Kasprowicz Powiadają, że w nas nie ma... UpadekSiła, Czyn, BohaterstwoPowiadają, że w nas nie ma/ tytanicznychtytaniczny --- tu: olbrzymi, potężny, nadludzki; od nazwy tytanów i tytanid (mit. gr.), dzieci Gai i Uranosa (tj. Ziemi i Nieba), będących pierwszym pokoleniem bogów; chcieli oni zdobyć niebo, więc Uranos walczył z nimi; ocalały jeden z tytanów Kronos, który odciął jądra Uranosowi i przejął władzę, był następnie ojcem Zeusa, najwyższego z bogów olimpijskich. owych tchnień,/ Wstrząsających granitami;/ że po świecie ten nasz duch,/ Nieświadomy celów swoich/ błądzi dzisiaj, nikły cień/ Bohaterów, co w martwotę/ wprowadzali życia ruch. Któż to mówi? Dąb zielony!?/ Nie! Odarty z liścia pień!/ Robaczywy tłum, co w wrzaskach/ kankanowychkankan (fr. cancan) --- taniec wykonywany do bardzo szybkiej muzyki w rytmie galopu, charakteryzujący się figurami akrobatycznymi (wyrzut prostej nogi w górę, szpagat, gwiazda); spopularyzowany przez teatrzyki variétés we Francji w 2. poł. XIX w., a do końca wieku w całej Europie; włączony do operetki Orfeusz w piekle Offenbacha. stracił słuch/ Na melodię hymnów wiecznych ---/ tak opasły charczecharcze --- dziś popr. forma: charczy. leń,/ W którym --- patrzcie --- nie mózg ludzki,/ lecz zwierzęcy myśli brzuch. LudZ ogniem świętym, tak jak dawniej,/ idzie przez świat śpiewny lud;/ Tak jak dawniej w harfach swoich/ więzi krwawy błysk i grom,/ Tylko --- ZewsówZews --- inny zapis: Zeus. nie spotyka.../ Raj, UpadekOd promiennych raju wrót/ Nie odgania nas dziś anioł:/ w wieczystego szczęścia dom/ Drogę dzisiaj nam zagradza/ ciał gnijących wstrętny wał ---/ Rzucać w niego piorun boży,/ dla potężnych stworzon skał?!