Karpiński, Franciszek Do Justyny Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Oświecenie Liryka Sielanka Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/do-justyny http://polona.pl/item/499100/3/ Franciszek Karpiński, Sielanki, T. H. Nasierowski, Druk. "Przemysłowa", Warszawa 1892 Domena publiczna -Franciszek Karpiński zm. 1825 1896 xml text text 2009-02-19 polhttps://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/6687.jpg Portret Elżbiety z Branickich ks. Michałowej Woroncow, Frederic Millet (1786-1859), domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6687 Franciszek Karpiński Do Justyny Drzewa! wyście małe były,/ Gdym się rozkochał w Justynie,/ Dzisiajście się rozkrzewiły:/ Gałąź wasza chłodem słynie. Insze mi już owoc dały,/ Com je w drobnem ziarnku sadził,/ Na szczęście mojej zuchwałej./ Drzewa! Jakżem ja się zdradził!... Ona mnie dotąd nie kocha/ Choć jej wzgardy znoszę skromnie/ Trzyma mnie, że jest nie płocha,/ Martwi, że nie dba i o mnie. Justyno, moja Justyno!/ Patrz jak mam usta spieczone!/ Jak z oczu moich łzy płyną!/ Ach!... ty nie patrzysz w tę stronę! Przystąp jeno ku mnie bliżej,/ Bo wy czasem i leczycie:/ Ta się choroba choć szerzy,/ Jej zaraza jest na życie. Nie wiesz, co miłość kosztuje!/ Jak ogień wnętrzności trawi/ Jak rdza żelazo zmocuje/ I raz głęboki zostawi. Skłonność twoja do litości,/ Głośna w okolicy całej;/ Samej nie znając miłości/ Ranisz mnie, chociem zbolały. Kiedyś tak w uporze trwała,/ Otóż ja cię odstępuję!.../ Ach! tyś łaskawie spojrzała.../ Nie wierz mi, ja to żartuję.