Karpiński, Franciszek Do Justyny (O wdzięczności) Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Oświecenie Liryka Sielanka Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/do-justyny-o-wdziecznosci http://polona.pl/item/499100/3/ Franciszek Karpiński, Sielanki, T. H. Nasierowski, Druk. "Przemysłowa", Warszawa 1892 Domena publiczna - Franciszek Karpiński zm. 1825 1896 xml text text 2009-02-19 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/408.jpg Untitled, mariaaantonina@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/408 DCA 3ML YPCA91 Franciszek Karpiński Do Justyny O wdzięczności Dokąd płyniesz, rzeczko mała?/ Niesiesz dań królowi twemu,/ Wodyś od morza dostała,/ Wracasz ją morzu swojemu. Nic cię w biegu nie zatrzyma,/ Ni drzewo, ni brzeg zielony,/ Justyna z swemi oczyma,/ Ni Koryla flet uczony. DrzewoJustyno, patrz, ta smerekasmereka --- zapewne chodzi o jakieś drzewo iglaste; por. smrek: świerk.,/ Jak bardzo w górę się wspina!/ Mniemasz, od ziemi daleka,/ Że już o niej zapomina. Spuszcza jej swoje nasienie,/ Stąd ją młodzieżą okrywa;/ I za samo wyżywienie/ Stem darów: jeden dar zbywa. Bądź wdzięczną; ty nie znasz tego,/ W twym uporze nieodmienna/ Nie życzęć ja ci nic złego;/ Aleś jest sroga, kamienna. Może me zasługi małe,/ Niewarte twojej wdzięczności/ Ale to serce zbolałe/ Warte całej twej litości. Kiedyś się ktoś spyta z boku/ A gdzież jest to dobre chłopię?/ A ja w tym wdzięcznym potoku/ Już się natenczas utopię.