Wybicki, Józef Mazurek Dąbrowskiego Sekuła, Aleksandra Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Oświecenie Liryka Hymn Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/mazurek-dabrowskiego Śpiewnik polski, tom I, Lwów 1878 Domena publiczna - Józef Wybicki zm. 1822 1893 xml text text 2010-11-25 SP2 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/86690976.jpg Jeszcze Polska nie zginęła (nuty), Seria: Polskie Pieśni Patrjotyczne i Ludowe, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6489 https://wolnelektury.pl/media/book/pdf/mazurek-dabrowskiego.pdf ISBN-978-83-288-6578-5 ISBN application/pdf https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/mazurek-dabrowskiego.html ISBN-978-83-288-6579-2 ISBN text/html https://wolnelektury.pl/media/book/txt/mazurek-dabrowskiego.txt ISBN-978-83-288-6580-8 ISBN text/plain https://wolnelektury.pl/media/book/epub/mazurek-dabrowskiego.epub ISBN-978-83-288-6581-5 ISBN application/epub+zip https://wolnelektury.pl/media/book/mobi/mazurek-dabrowskiego.mobi ISBN-978-83-288-6582-2 ISBN application/x-mobipocket-ebook NHD 4CD DCA miejsce na notę Józef Wybicki Mazurek Dąbrowskiego Polski hymn państwowyPolski hymn państwowy --- pierwotny tekst autorstwa Józefa Wybickiego powstał w Reggio nell'Emilia jako żołnierska piosenka śpiewana do popularnej melodii mazurka i po raz pierwszy został wykonany publicznie 20 lipca 1797 r. na uroczystości na cześć twórcy Legionów Polskich, gen. Jana Henryka Dąbrowskiego. Ogłoszony drukiem w Warszawie w 1806 r. uległ modyfikacji: zmieniono kolejność strof (trzecia znalazła się w miejscu drugiej) oraz usunięto strofę czwartą i szóstą. Szczególnie wymowa strofy czwartej, zaczynającej się od słów: ,,Niemiec, Moskal nie osiędzie (...)" byłaby nietaktem wobec przyszłego władcy tworzącego się właśnie Księstwa Warszawskiego, króla saskiego Fryderyka Augusta oraz posunięciem niedyplomatycznym w obliczu pertraktacji prowadzonych przez Napoleona z Aleksandrem I, uwieńczonych pokojem w Tylży w 1807 r. (Wybicki doskonale znał kulisy ówczesnych działań politycznych, będąc w nie zaangażowany osobiście). Zmieniony tekst, po dalszych poprawkach (m.in. w zakresie uwspółcześnienia form gramatycznych i pewnych zmianach leksykalnych) stał się podstawą dzisiejszej wersji hymnu narodowego; oficjalnie Pieśń Legionów Polskich we Włoszech stała się hymnem państwowym decyzją Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w 1927 roku. od 1927 roku Polska, NaródJeszcze Polska nie zginęłazginęła --- w pierwotnej wersji: ,,umarła".,/ Kiedy my żyjemyJeszcze Polska nie zginęła,/ Kiedy my żyjemy --- wprowadzona tu została idea (rewolucyjna na przełomie XVIII i XIX w.) utożsamiająca ojczyznę z narodem, nie zaś z zajmowanym terytorium czy instytucjami państwowymi. Zwrócił na to uwagę Adam Mickiewicz w swoich wykładach w Collège de France (26 kwietnia i 6 maja), wyrażając się z aprobatą o nowoczesnej, romantycznej koncepcji ojczyzny jako sumy wyobrażeń, stylu myślenia i sposobu odczuwania podzielanych przez pewną społeczność (naród)../ Walka, Broń, Przemoc, WrógCo nam obca przemoc wzięłaprzemoc wzięła --- w pierwotnej wersji: ,,moc wydarła".,/ Szablą odbierzemyodbierzemy --- w wersji pierwotnej: odbijemy../ Polska, Naród, PrzywódcaMarsz, marsz DąbrowskiDąbrowski, Jan Henryk (1755--1818) --- generał, uczestnik insurekcji kościuszkowskiej, twórca Legionów Polskich we Włoszech, dowódca naczelny wojsk polskich w 1813 r., generał jazdy armii Królestwa Polskiego w latach 1815--1816. Początkowo służył w wojsku saskim i gwardii elektorskiej, dopiero w 1792 r., na prośbę Stanisława Augusta zwolniony z powinności wobec Fryderyka II, przeszedł do wojska polskiego; nie będąc zorientowany w sytuacji polit. Polski, zanim przyłączył się do powstańców kościuszkowskich, złożył przysięgę na wierność konfederacji targowickiej, czego o mało nie przypłacił życiem: posądzony o zdradę, stanął przed sądem wojskowym i tylko zręczności Józefa Wybickiego jako prawnika i mówcy zawdzięczał ocalenie; zapoczątkowało to przyjaźń na całe życie.,/ Z ziemi włoskiejwłoskiej --- w autografie Wybickiego widnieje: ,,włoski"; jest to fonetyczny zapis daw. formy D. z tzw. e pochylonym: włoskiéj; w pierwotnej wersji pieśni wyrazy w tym wersie były ustawione w innej kolejności, a wers tworzył rym dokładny z poprzednim: ,,Marsz, marsz Dąbrowski,/ Do Polski z ziemi włoski". do Polski./ Za twoim przewodem/ Złączymzłączym --- w wersji pierwotnej: ,,złączem". się z narodem. Ojczyzna, Droga, Przywódca, ZwycięstwoPrzejdziem Wisłę, przejdziem WartęPrzejdziem Wisłę, przejdziem Wartę (...) wrócim się przez morze --- konkretny militarny plan wpisany w pieśń zakładał wkroczenie Legionów Polskich Dąbrowskiego na tereny Polski od południa, od Galicji, po wydostaniu się z Włoch przez Morze Adriatyckie i przemarszu przez Austrię. W wersji pierwotnej teksu strofa ta występowała jako trzecia w kolejności.,/ Będziem PolakamiPolakami --- w autografie Wybickiego: ,,Polakamy" (w tej postaci występuje rym dokładny z ,,mamy"); jest to być może regionalizm; autor pochodził z Pomorza (ur. w Będominie, wsi kaszubskiej)../ Dał nam przykład BonaparteBonaparte, Napoléon (1769--1821) --- pierwszy konsul Republiki Francuskiej 1799--1804, następnie cesarz Francuzów (jako Napoleon I) w l. 1804--1814 i w 1815 r. (podczas tzw. Stu Dni Napoleona); wybitny dowódca wojskowy i strateg, reformator państwa i europejskiego systemu prawnego (Kodeks Napoleona); swoją pozycję w rewolucyjnej Francji zdobył dzięki pomyślnemu przeprowadzeniu akcji militarnych, takich jak zdobycie Tulonu (1793), stłumienie rojalistycznej rewolty w Paryżu (1795), kampania włoska (1796--1797) oraz kampania w Egipcie (1798); pod jego zwierzchnictwem zostały utworzone przez gen. Jana Henryka Dąbrowskiego Legiony Polskie we Włoszech. W okresie rozbiorów Polacy wiązali wielkie nadzieje z postacią Napoleona; stał się on uosobieniem silnego wodza, w sposób zdecydowany realizującego swoją wizję polityczną, kierującego się ideami demokratycznymi i sprzyjającemu narodom dążącym do niepodległości; był wcieleniem ideału jednostki zmieniającej bieg historii i porządek społ.-polit. świata (idea napoleońska); przeceniano często zaangażowanie fr. władcy w sprawy polskie (m.in. w związku z utworzeniem Księstwa Warszawskiego w 1807 r.); postawa wiążąca rachuby polityczne z przywódczą rolą Napoleona Bonaparte (a później członków jego rodziny, księcia Reichstadtu i Napoleona III) zyskała miano bonapartyzmu.,/ Jak zwyciężać mamy./ Marsz, marsz... itd. OjczyznaJak CzarnieckiCzarniecki, Stefan (ok. 1599--1665) --- żołnierz (karierę wojskową zaczynał w oddziałach lisowczyków), doświadczony dowódca, słynący z brawury, niestandardowych posunięć i osobistej odwagi, wielokrotnie ranny w walce; w 1652 r. został oboźnym wielkim koronnym i kasztelanem kijowskim, w 1655 r. starostą kowelskim, w 1656 r. regimentarzem, następnie w 1657 r. wojewodą ruskim, w 1659 r. starostą tykocińskim, a w 1664 r. wojewodą kijowskim; na łożu śmierci, w 1665 r. otrzymał buławę hetmana polnego koronnego. Stronnik króla Jana Kazimierza, uznanie i sławę zyskał w czasie tzw. potopu szwedzkiego, prowadząc wojnę partyzancką przeciw wojskom króla szwedzkiego Karola Gustawa; aktywnie uczestniczył w pacyfikacji powstania Chmielnickiego i późniejszych buntów kozackich; zginął z powodu ran odniesionych podczas walk w wojnie polsko-rosyjskiej. do Poznania/ Po szwedzkim zaborze,/ Dla ojczyzny ratowania/ Wrócim się przez morzeJak Czarniecki (...) wrócim się przez morze --- nawiązanie do wydarzeń z czasów potopu szwedzkiego; w grudniu 1658 r. Stefan Czarniecki wyprawił się na czele wojsk polskich do Danii, by wesprzeć ją w walce z siłami Karola Gustawa; udało mu się m.in. odbić wyspę Als, ważny punkt strategiczny, dzięki brawurowej przeprawie przez cieśninę o tej samej nazwie, oddzielającą wyspę od lądu stałego. Dzięki przywołaniu tego epizodu postać Czarnieckiego zostaje tu ukształtowana jako wzorzec wodza niewahającego się podejmować odważne decyzje i realizować swoje posunięcia z powodzeniem. W wersji pierwotnej tekstu strofa ta występowała jako druga, nie zaś trzecia i brzmiała: Jak Czarnecki [!] do Poznania/ Wracał się przez morze,/ Dla ojczyzny ratowania/ Po szwedzkim rozbiorze następująca po niej strofa zaczynająca się słowami ,,Przejdziem Wisłę (...)" stanowiła wówczas ciąg dalszy rozpoczętego tu (od słowa ,,jak") porównania działań wojsk polskich pod wodzą hetmana Czarnieckiego oraz legionów generała Dąbrowskiego../ Marsz, marsz... itd. Ojciec, Córka, WojnaJuż tam ojciecojciec --- w wersji pierwotnej tekstu: ,,ociec". do swej BasiJuż tam ojciec do swej Basi --- w wersji pierwotnej strofę tę poprzedzała następująca: Niemiec, Moskal nie osiędzie,/ Gdy jąwszy pałasza, / Hasłem wszystkich zgoda będzie/ I ojczyzna nasza. Dziś to ostatnie zdanie byłoby niepoprawne gramatycznie, ponieważ imiesłów przysłówkowy (,,jąwszy") powinien odnosić się do tego samego podmiotu (,,zgoda"), do którego odnosi się w najbliższym zdaniu czasownik (,,będzie"); w czasach, w których powstał tekst pieśni reguły te nie były ani tak rygorystycznie określone, ani przestrzegane. Czasownik ,,nie osiędzie" z pierwszego wersu oznacza ,,nie zatrzyma się" lub ,,nie utrzyma się"./ Mówi zapłakany:/ Słuchaj jenojeno (daw.) --- tylko., ponopono (daw.) --- ponoć, podobno. nasi/ Biją w tarabanytaraban --- duży, podłużny bęben używany w kapelach janczarskich, a także w daw. wojsku polskim; w czasie bitwy bębny te służyły do wydawania komend../ Marsz, marszMarsz, marsz --- w pierwotnej wersji tekst kończył się strofą następującą: Na to wszystkich jedne głosy: / «Dosyć tej niewoli / mamy racławickie kosy, / Kościuszkę, Bóg pozwoli». Jest to niejako odpowiedź na kwestię wypowiedzianą przez ,,ojca Basi". Przywołanie postaci Kościuszki, obok Dąbrowskiego, Czarnieckiego i Napoleona Bonaparte służy wpisaniu w tekst pieśni idei wodzowskiej.... itd.