Jacob, Max Napierski, Stefan Malachity Dug, Katarzyna Niedziałkowska, Marta Kotwica, Wojciech Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Śląską Bibliotekę Cyfrową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/jacob-malachity/ http://www.sbc.org.pl/dlibra/doccontent?id=24608 Stefan Napierski, Od Baudelaire'a do nadrealistów. Przekłady i szkice z nowoczesnej literatury francuskiej, Gebethner i Wolff, Warszawa 1933. Domena publiczna - Max Jacob zm. 1944 2015 xml text text 2015-01-19 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4002.jpg Happy Gorgeous Green Velvia XPRO Thursday!, kevin dooley@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4002 DCC FS 1DDF 3MP Uwspółcześnienia: pisownia łączna i rodzielna: Jest-tu -> Jest tu; pisownia wielkiej litery: murzyn -> Murzyn; ortografia: puharach -> pucharach. Max Jacob Malachity Przyjaciele przybyli z rozweseloną miną./ Schodzili drogą górską,/ Drogą, którędy drwa zwożą z gór./ SzlachcicJest tu między nimi jakiś sztachetka z Almanachu GotajskiegoAlmanach Gotajski --- Almanach de Gotha; rocznik genealogiczny zawierający informacje o europejskich rodach arystokratycznych, wydawany w latach 1763--1944 i od 1956 do dzisiaj.,/ Który właściwie jest Murzynem,/ Pewien pisarz, urzędnik, oraz tancerz z opery./ Odbili się w moich lustrach./ Rozprawiali o chorobie tancerza,/ Doradzali mu kamforękamfora --- substancja o charakterystycznym, ostrym zapachu, stosowana zewnętrznie jako lek rozgrzewający i przeciwbólowy. i fosfor./ JedzenieWszystkich nas sześciu, wyjąwszy Murzyna,/ Trupy spożywa,/ Z solą i pieprzem,/ Z octem, z oliwą./ Murzyn zjada tylko kwiaty gotowane,/ Które są wodą święconą nakrapiane,/ W pucharach./ A tam, gdzie z piasku weranda,/ Z piasku rdzawego, z sporyszusporysz --- grzyb pasożytujący na życie.,/ Pisarz grywał na fleciku,/ I wywoływał Czarta.