Jacob, Max Napierski, Stefan Aluzje romantyczne do wtorku zapustnego Dug, Katarzyna Niedziałkowska, Marta Kotwica, Wojciech Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Śląską Bibliotekę Cyfrową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/jacob-aluzje-romantyczne-do-wtorku-zapustnego http://www.sbc.org.pl/dlibra/doccontent?id=24608 Stefan Napierski, Od Baudelaire'a do nadrealistów. Przekłady i szkice z nowoczesnej literatury francuskiej, Gebethner i Wolff, Warszawa 1933 Domena publiczna - Max Jacob zm. 1944 2015 xml text text 2015-01-19 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3996.jpg Unedited, SurFeRGiRL30@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3996 DCC FRF 1DDF 3MP FS Max Jacob Aluzje romantyczne do wtorku zapustnegozapusty --- ostatnie dni karnawału; ostatki. O, nie, panie Gambetto, wyjechał Bolivar,/ Widzieliśmy meteor jego i cylinder./ ZabawaPod strumieniem świetlnego gazu/ MaskaPierrotPierrot --- postać z tradycyjnej francuskiej pantomimy., kaskada i kamratkamrat --- kolega, towarzysz../ Zdrada, kula bilardukula bilardu --- dziś popr.: kula bilardowa., toczy się po skwerze./ Tego wieczoru w domu spożyję wieczerzę./ GotycyzmSekwana oglądała płynących królów zgilotynowanych./ Zgroza nocy czyha na ciebie pośród zaułków gotyckich./ Jest maską z aksamitu twe siodło, rowerze./ Wiatr ze Wschodu ożywiał izdebki Miłości./ Żegnajcie! jeśli umrzeć trzeba, wysłuchaj mnie, pani./ Theatrum mundiZiemię muskały spódnice i dusze,/ Pito, kciuk w górę wznosząc i mały paluszek./ Moje życie jest tangiem, serce melodramą./ Przeznaczenie! aureola z trwogi wokół Przenajświętszej Panienki./ Floretfloret --- broń szermiercza.! to jest floret, nie, to jest laseczka./ PożądaniePrzebacz jej, Geraldzie, w imię naszej miłości./ Och, nie chcę już twoich pieszczot,/ Kiedyż wreszcie opuścisz galery miłości?/ Kobiety oddawały się, jak młode suczki./ WalkaPo północy Sekwana piekłem czasem bywa./ A zatem! Belzebubie, ciebie-to wyzywam./ NudaPałasze z pochwy! jak jajko miękkie cię rozbiję,/ Jeden z nas zniknąć musi z tego świata./ Rzekł! --- i nastała bezmierna nuda, pozbawiona profilu, nocy bez-księżycowej.