Jachowicz, Stanisław 2015-09-11 1928 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonał Wojciech Kotwica, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/uboga-wdowa pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Stanisław Jachowicz zm. 1857 Bajki i powiastki Stanisława Jachowicza i Ignacego Kraszewskiego z 10-ma rycinami, nakł. Księgarni Dra Maksymiljana Bodeka, Lwów 1924. https://pl.wikisource.org/wiki/Bajki_i_powiastki_%281924%29/Uboga_wdowa Bajka Romantyzm Epika Uboga wdowa text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5116.jpg Old woman's hands tucked between her legs, Horia Varlan@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5116 Stanisław Jachowicz Bajki i powiastki Uboga wdowa Zbogacon łupami wojny,/ Ozdobiony wieńcem chwały,/ Przedsięwziął pan bogobojny/ Wznieść Bóstwu kościół wspaniały./ Ledwie piękna myśl błysnęła,/ Natychmiast miejsce zakreślił,/ Rączo się bierze do dzieła,/ Mienić w skutek co zamyślił./ Piękna praca, zewsząd do niej/ Tysiące się ludzi zbiega./ Turkot wozów, tętent koni/ I huk młotów się rozlega./ Jak laską zaczarowaną/ Wydarte z głębi natury/ Z szybkością nieporównaną,/ Piętrzą się wspaniałe mury./ Ucieszon postępy temi/ Nagrodą bogacz zachęca,/ I chlubi się przed wszystkiemi,/ Jak wiele Bogu poświęca./ W ustroni wdowa uboga,/ Okryta odzieżą lichą,/ Widząc gmach na chwałę Boga,/ Łzę tylko roniła cichą./ Tylko się jej myśli wiły,/ O kościele i o złocie,/ Lecz w niezgodzie z chęcią siły./ Krajały serce sierocie./ Bóg, co myśli widzi skryte,/ Serce nad wszystko ocenia,/ Pociesza biedną kobietę,/ Pobożne wieńczy pragnienia./ Spuścił na nią sen przyjemny,/ Błysk odwarł niebios podwoje,/ Z głębi zabrzmiał głos tajemny:/ ,,Bóg serce przeniknął twoje./ ,,Chcesz woli dopełnić pana,/ ,,I pomnożyć chwałę Bożą,/ ,,Kup dla wołów wiązkę siana,/ ,,Co cegłę na kościół wożą."/ Wstaje ze snu przebudzona,/ Tkwi w jej myśli wola pana,/ Biegnie, biegnie, ucieszona,/ I kupuje wołom siana./ Znowu z nieba głos słyszano,/ Aż się ziemia wstrzęsła cała:/ ,,Milsze Bogu twoje siano,/ ,,Niż ta świątynia wspaniała.