Jachowicz, Stanisław 2015-09-11 1928 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonał Wojciech Kotwica, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slowik-i-kukulka pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Stanisław Jachowicz zm. 1857 Bajki i powiastki Stanisława Jachowicza i Ignacego Kraszewskiego z 10-ma rycinami, nakł. Księgarni Dra Maksymiljana Bodeka, Lwów 1924. https://pl.wikisource.org/wiki/Bajki_i_powiastki_%281924%29/S%C5%82owik_i_kuku%C5%82ka Bajka Romantyzm Epika Słowik i kukułka text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5104.jpg Birds in the sky, Susanne Nilsson@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5104 Stanisław Jachowicz Bajki i powiastki Słowik i kukułka Nucił słowik przyjemnie wśród gęstego krzewu,/ Ciekawy, czy też ludzi poruszy wdzięk śpiewu./ Ale gdzietam, w powietrzu słodki odgłos ginie,/ A chłopaki motyle gonią po dolinie./ Nowych sprężyn porusza, napróżno pierś sili,/ A chłopaki się bawią, tak, jak się bawili./ Wtem kukułka zakukała...../ Zrywa się gromada cała,/ Jaki taki ucieszony,/ Naśladuje miłe tony/ A kukułka sławie rada,/ Znowu wdzięcznie odpowiada./ Nareszcie do słowika dumną mowę zwróci;/ ,,Niech się jegomość nie smuci,/ Jeśli wzgardzona ptaszyna/ Cenioną już być zaczyna./ Widzę, że ci panicze/ Znają prawdziwe słodycze./ Uzna świat moją wyższość nad tobą słowiku,/ Choć nie robię tyle krzyku"./ Jeszcze nie stanęła zgoda,/ Nadchodzi pasterka młoda,/ Słyszy kukułkę i nie zwraca ucha....../ Śpiewa słowik... pasterka z zadumieniem słucha./ Słucha go i nieznaną rozkoszą oddycha./ To ją smutek ogarnie, znowu się uśmiecha,/ A kiedy tak z jej sercem walczy jakaś siła,/ Po rumianych jagodach łza się potoczyła./ ,,To jest tryumf prawdziwy, rzekł śpiewak wzruszony,/ Niech odbiera kukułka oklaski, pokłony,/ Moje serce do takiej nagrody nie wzdycha:/ Nad wszystkie wieńce sławy, milsza mi łza cicha.