Jachowicz, Stanisław 2015-09-11 1928 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Aleksandra Kopeć, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rybak pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Stanisław Jachowicz zm. 1857 Bajki i powiastki Stanisława Jachowicza i Ignacego Kraszewskiego z 10-ma rycinami, nakł. Księgarni Dra Maksymiljana Bodeka, Lwów 1924. https://pl.wikisource.org/wiki/Bajki_i_powiastki_%281924%29/Rybak Bajka Romantyzm Epika Rybak text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5160.jpg Brookfoot Lake Robin, Craig Chew-Moulding@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5160 Stanisław Jachowicz Bajki i powiastki Rybak Na kępie pod DzikowemDzików --- miasteczko w Rzeszowskiem w Galicji. blisko MiechocinaMiechocin --- wioska pod dzikowem./ Uboga żyła rodzina,/ Ojciec, matka, dziadek trzeci,/ I kilkoro jeszcze dzieci:/ Siatka, węcierz, wędka mała,/ Oto ich nadzieja cała./ Nie było tam na stole smacznej leguminki,/ Ani poleweczki z wina;/ Na suchym chlebie przestają dziecinki,/ I cała biedna rodzina./ Jeźli się rybka złowiła,/ Zanieśli ją do Dzikowa./ I tylko się sól kupiła,/ Czasem bułeczka pytlowa./ Raz przypadkiem dużego złowili szczupaka:/ Radość w chałupie rybaka./ «Będzie mąka, będzie kasza,/ Z mąki kluseczki, pociecha nasza!»/ Wołały dzieci, klaskając w dłonie;/ Gdy młody syn dziedzica nadszedł w to ustronie./ «W głowach im się burzy chyba,/ Tak ich cieszy jedna ryba./ U nas tyle się minie sumów i łososi,/ A nikt się nie unosi.»/ Tak rzekł młodzian, a sługa odpowiada stary:/ «Panie! poznaj niedolę i złóż jej ofiary./ Co u was zbytkiem, tu pierwsza potrzeba,/ Tu czasem nie wystarczy na kawałek chleba./ Nie kosztują tej ryby, owocu swej pracy,/ Na lichym muszą przestać pokarmie biedacy./ O! przypatrz się nędzy zbliska:/ Gdy ją poznasz z istoty, ale nie z nazwiska,/ Serce nieraz do biednej wprowadzi cię chatki;/ Dasz pomoc i pokażesz, na co są dostatki.»