Jachowicz, Stanisław 2015-09-11 1928 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/przepiorki pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Stanisław Jachowicz zm. 1857 Bajki i powiastki Stanisława Jachowicza i Ignacego Kraszewskiego z 10-ma rycinami, nakł. Księgarni Dra Maksymiljana Bodeka, Lwów 1924. https://pl.wikisource.org/wiki/Bajki_i_powiastki_%281924%29/Przepi%C3%B3rki Bajka Romantyzm Epika Przepiórki text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5088.jpg California Quail (male and female), Jim Sedgwick@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5088 Stanisław Jachowicz Bajki i powiastki Przepiórki Pośród bujnej pszeniczki złocistego lasu,/ Słodkiego przepióreczki używały wczasu,/ W miękkiem gniazdeczku, ocienionem wkoło,/ Żyły spokojnie, wesoło./ Mateczka je dzień cały same zostawiała,/ W wieczór dopiero wracała./ Byłoż pisku co niemiara,/ Gdy do dzieci przepiórka zbliżała się stara./ Jednego razu wołają ze łzami:/ ,,Mateczko! mateczko! ach źle będzie z nami!" PIERWSZA Pan tego pola szedł z synem, drżę cała,/ I mówił: ,,Czas do żniw, pszeniczka dojrzała./ Mateczko! mateczko! co się z nami stanie?/ Trzeba sobie zawczasu obierać mieszkanie. DRUGA Tak, tak, doprawdy i jam to słyszała,/ Jakżem też niecierpliwie mateczki czekała!/ Myślałam, że już trzeba zaraz się wynosić;/ Sąsiadów kazał jutro do żniwa zaprosić. ---/ ,,Kiedy tak, rzecze matka, nie bójcie się dzieci!/ Żaden mu na wyskoki sąsiad nie poleci."/ I odleciała znowu... Wieczorem przybywa,/ Znowu z żalami gawiedź wyjeżdża piskliwa:/ ,,Mateczko! strach okropny, już zgubyśmy pewni,/ Już na jutro do żniwa, zaproszeni krewni./ O! słyszeliśmy dobrze, jak mówił do syna./ Niech nas mateczka prędko przenosić zaczyna."/ ,,Nie bójcie się dziateczki, matka odpowiada,/ Taką pomoc mieć będzie, jak i od sąsiada./ Spijcie sobie spokojnie, a co usłyszycie,/ To mi powiecie." I odleciała znowu... Wieczorem przybywa,/ A dziatwa się do Matki ze łzami odzywa:/ ,,Czy jeszcze się nie lękać! znów mówił do syna:/ O! już się ziarno z kłosa okruszać zaczyna,/ Zawiedli nas sąsiedzi, zawiedli nas krewni,/ Gdy się sami zabierzem, będzie pono pewniej./ Jutro zaledwie słońce wyjdzie tylko z nieba,/ Zaraz, zaraz do sierpów zabierać się trzeba." STARA PRZEPIÓRKA Już teraz niema żartów, trzeba się wynosić./ Póki tam kogoś kazał do pomocy prosić,/ Żyłyśmy tu bezpiecznie; dziś już niema rady./ Kto się spuszcza na krewnych, albo na sąsiady,/ Buduje na powietrzu. Kto ufny sam sobie,/ Powie: ,,Tak, dziś być musi bo ja to sam zrobię."/ Niezawodnie dokona: Wynośmy się dzieci!/ Ujrzymy tu żniwiarzy, gdy słońce zaświeci./ Tak się stało, przepiórki odleciały dalej,/ Ojciec z synem szczęśliwie pszeniczkę zebrali.