Jachowicz, Stanisław 2015-09-11 1928 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/mrowki pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Stanisław Jachowicz zm. 1857 Bajki i powiastki Stanisława Jachowicza i Ignacego Kraszewskiego z 10-ma rycinami, nakł. Księgarni Dra Maksymiljana Bodeka, Lwów 1924. https://pl.wikisource.org/wiki/Bajki_i_powiastki_%281924%29/Mr%C3%B3wki Bajka Romantyzm Epika Mrówki text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5149.jpg Basejumper Ant is on the Way, Jürgen Schiller García@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5149 Stanisław Jachowicz Bajki i powiastki Mrówki Motyl pięknemi połyskując płatki,/ Zlatywał z kwiatów na kwiatki,/ Właśnie z swojego gniazda wyszła mrówka młoda,/ Uderzyła ją w oczy motyla uroda;/ Jego postać powabna i jego lot śmiały,/ Nadewszystko się młodej mrówce podobały./ Odwraca się do matki, co właśnie w tej chwili/ Niesie ciężar pożywny i pod nim się chyli,/ «Matko! rzecze, --- robaczek nad różanym krzaczkiem,/ Wszakże jest także takim jak i my robaczkiem,/ A jednak taki piękny, wesoły, swobodny!/ Zazdrości godny./ Wszystkie moje dostatki z ochotąbym dała,/ Żebym była tak piękna, tak sobie latała.» ---/ Młodaś, przerwie jej matka, nie masz doświadczenia,/ Ale skoro się dowiesz, jak swą postać zmienia,/ Czem był dawniej, jak nabył tę pstrociznę marną,/ Wolisz chodzić po ziemi i wolisz być czarną./ Słuchaj: najprzód się czołga, potem jest bałwanem,/ A gdy się już oswoi z tym haniebnym stanem,/ Gdy w tem jarzmie przebędzie czas podłej pokory,/ Pycha daje mu skrzydła i cętki w kolory./ Lecz niekontent z tych darów i wszystko mu brzydnie,/ Skoro wspomni, jak nabył tych ozdób ohydnie./ Wlecze życie nikczemne wśród nudów, tęsknoty/ Nie zna powabu pracy, ani wdzięku cnoty.»/ Słysząc to mrówka młoda, pokręciła główką/ I rzekła: «Dzięki Bogu, że ja jestem mrówką.»