Jachowicz, Stanisław 2015-09-11 1928 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/dwie-mrowki pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Stanisław Jachowicz zm. 1857 Bajki i powiastki Stanisława Jachowicza i Ignacego Kraszewskiego z 10-ma rycinami, nakł. Księgarni Dra Maksymiljana Bodeka, Lwów 1924. https://pl.wikisource.org/wiki/Bajki_i_powiastki_%281924%29/Dwie_mr%C3%B3wki Bajka Romantyzm Epika Dwie mrówki text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4826.jpg Formica cf. rufibarbis, Fractality@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4826 Stanisław Jachowicz Bajki i powiastki Dwie mrówki Mrówki dobre gospodynie,/ Każda z nich rządnością słynie,/ Przezorności przykład daje;/ Lecz i tej cnoty różne są rodzaje./ Odmiennemi siostrzyczki dwie poszły drogami;/ Która lepszą wybrała, osądzicie sami./ Jedna, łakoma przy swej przezorności,/ Wsunęła się do domu pana bliskiej włości,/ Co znalazła, to chwytała:/ Odrobinka cukru mała,/ Galaretka, konfiturki,/ Cytrynowej trochę skórki,/ Kawałeczki migdałów, jak od szpilek główki,/ Wszystko się zdało dla mrówki,/ Wszystko wlokła do kryjówki./ A wesoła i szczęśliwa,/ Ze zapasów jej przybywa,/ Często sobie powtarzała:/ Któraż mrówka tyle miała!/ Dnia pogodnego, w poranne godziny,/ Idzie do siostry swojej w odwiedziny,/ I zastaje ją w komorze./ Ta przesypuje uzbierane zboże:/ Tu pszenicy zdrowe ziarnka,/ Owdzie proso, tam tatarka. PIERWSZA Śliczne widzę masz zapasy,/ Na zimowe ciężkie czasy? DRUGA Mam, Bogu dzięki, zapasik niemały PIERWSZA Zboże! to mi specjały:/ Luba siostro! przyznaj przecie,/ Są lepsze rzeczy na świecie./ U mnie całe z cukru ściany,/ Konfitury, marcepany,/ Różne przyprawki/ Do każdej potrawki./ Na to jej siostra odpowie:/ Niechaj ci będzie na zdrowie,/ Każdy się stara jak może./ Miej ty sobie łakocie, dla mnie dobre zboże./ Nadszedł wrzesień,/ Wilgotna była jesień,/ Częste deszcze padały,/ Cukry mrówce stopniały,/ Zresztą wszystko pogniło,/ Nic na zimę nie było./ Znowu mrówka do siostry. A siostra w komorze./ Jakżeś szczęśliwa, rzecze, żeś zbierała zboże!/ Znikły już moje zapasy,/ A najcięższe idą czasy./ I łzami się zalała./ Nie turbuj się, odpowie siostrunia wspaniała,/ Będzie tu i dla ciebie; ale od tej chwili/ Rozważ i poznaj, że ci nie błądzili,/ Co przestając na prostych tylko darach nieba,/ Zbierali, co dla życia koniecznie potrzeba.