Horacy Pieśń II, 20 (Non usitata nec tenui ferar...) Siemieński, Lucjan Kopeć-Gryz, Aleksandra Kotwica, Wojeciech Kopeć-Gryz, Aleksandra Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Starożytność Liryka Pieśń Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu pochodzącego z projektu Wikiźródła (https://pl.wikisource.org/). http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/horacy-piesn-ii-20-tlum-siemienski https://pl.wikisource.org/wiki/Oda_II,_20_(Horacy,_t%C5%82um._Siemie%C5%84ski,_1916) Domena publiczna - tłum. Lucjan Siemieński zm. 1877 Horacy, Ody Horacyusza, wyd. Karol Sechorz, druk W. L. Anczyc i Spółka, Kraków 1916. 1948 xml text text 2022-07-06 https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/6936.jpg Studium gispowej głowy, Jan Veth ( 1864-1925), domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6936 polDCA DB 1QBAR 3CT Horacy Pieśń II, 20 (Non usitata nec tenui ferar...) Uwspółcześnienia: em(i) -> ymi(i); pisownia łączna ,,przedemną" zamieniona na rozdzielną. Do MecenasaMecenas właśc. Gaius Cilnius Maecenas (70--8 p.n.e.) --- rzymski polityk i pisarz, doradca i przyjaciel cesarza Augusta, opiekun i protektor najsławniejszych poetów rzymskich: Horacego, Owidiusza, Wergiliusza; jego nazwisko stało się synonimem patrona sztuki, literatury lub nauki. Twórczość, PoetaNiezwyczajnymi, niewątłymi pióry/ Piewca dwoisty, przez płynne lazury/ Lecę nad grody, nad zawiść nikczemną/ Wzbity --- a ziemia ucieka przede mną. Mnie, zrodzonego z ojca krwi ubogiej,/ Mnie, co kochanym nazywa mój drogi/ Mecenas --- mnie śmierć nie zgładzi na wieki,/ Ni od stygowejstygowy (mit. gr.) --- styksowy (od nazwy rzeki płynącej w krainie umarłych). odepchną mięmię --- mnie. rzeki. StarośćJuż, już mi skóra chropawa golenie/ Ściąga, w białego łabędzia się mienięmienię --- tu: zamieniam. ;/ Od góry w puszek już obrastam miękki,/ Mam go na barkach i palcach u ręki. Wnet ja szybszymi niż sam IkarIkar (mit. gr.) --- syn Dedala, otrzymał od niego skrzydła spojone woskiem, na których uniósł się tak wysoko, że wosk stopił się w słońcu, a Ikar runął w morze. loty/ Brzegów Bosforu szumiące zawroty,/ Hiperborejskiehiperborejski (mit. gr.) --- przym. od: Hiperborea, legendarna kraina, znajdująca się na północy, uznawana za krainę wiecznego szczęścia. stepy i GetuleGetulia --- południowa część Maroka w Afryce./ Oblecę, pieśnią łabędzią rozczulę. SławaMnie pozna KolchidKolchid --- mieszkaniec Kolchidy, krainy historycznej położonej na południowo-wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego. Tu użycie synekdochiczne, tj. ,,część za całość": jeden Kolchid reprezentuje w utworze swój naród. i DakDak --- mieszkaniec Dacji, staroż. krainy odpowiadającej terytorialnie dzisiejszej Rumunii, tu użycie synekdochiczne. , co się naszej/ Marsów kohortykohorty --- oddział, 1/10 legionu. , niby to nie straszy,/ Daleki GelonGelon --- członek staroż. ludu Gelonów, zamieszkującego północno-zachodnią Scytię, tereny dzisiejszej centralnej Ukrainy., mnie iberskieiberski --- dziś popr.: iberyjski, przym. od: Iberia, staroż. nazwa dzisiejszej Hiszpanii. rody,/ I ci, co piją rodanoweRodan --- rzeka na terenie dzisiejszej Szwajcarii i Francji. wody. Nie chcę ja neniównenia --- pieśni żałobne., gdy już zwłoki moje/ Do grobu pójdą; o wycia nie stoję,/ Ani o żale; przepych niepotrzebny/ Którym się obrzęd otacza pogrzebny.