Horacy Pieśń I, 1 (Maecenas atavis, edite regibus...) Birkenmajer, Józef Kopeć-Gryz, Aleksandra Kotwica, Wojciech Choromańska, Paulina Kopeć-Gryz, Aleksandra Fundacja Nowoczesna Polska Starożytność Liryka Pieśń Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/horacy-piesn-i-1 https://pl.wikisource.org/wiki/Do_Maecenasa_(I_1) Horacy, Wybór poezji, Pieśni ksiąg IV, wyd. Filomata, Drukarnia Naukowa we Lwowie, Lwów 1935. Domena publiczna - Józef Birkenmajer zm. 1939 2010 xml text text 2022-07-06 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/6936.jpg Studium gispowej głowy, Jan Veth ( 1864-1925), domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6936 DCA DB 1QBAR 3CT Horacy Pieśń I, 1 (Maecenas atavis, edite regibus...) Do Mecenasa Uwspółcześnienia dawnej pisowni, np. Maecenasa -> Mecenasa, Nymf -> Nimf, Quiritów -> Kwirytów. O ty, którego niegdyś królami były przodki,/ MecenasieMecenas, właśc. Gaius Cilnius Maecenas (70--8 p.n.e.) --- rzymski polityk i pisarz, doradca i przyjaciel cesarza Augusta, opiekun i protektor najsławniejszych poetów rzymskich: Horacego, Owidiusza, Wergiliusza; jego nazwisko stało się synonimem patrona sztuki, literatury lub nauki., mój skarbie, mój opiekunie słodki!/ AmbicjaBywa, że człek niejeden żywi jeno pragnienie,/ By roznieść kurzawę w olimpijskiej arenie,/ A jeżeli osiągnie metę powózka chyża,/ Mniema, iż go ku bogom palma zwycięstwa zbliża./ Inny znowu się wspina do kurulnychkurulny --- właściwy kurii, miejscu, gdzie odbywały się posiedzenia senatu oraz sądu w starożytnym Rzymie. zaszczytów,/ Zabiegając o względy tłumu zmiennych KwirytówKwiryci --- pierwotni mieszkańcy Italii mający być potomkami Romulusa; tu: zaszczytne określenie rdzennych Rzymian../ Tamten zaś opatruje zbożem własne spiżarnie,/ Licząc, wielewiele --- tu: ile. też korcykorzec --- daw. jednostka objętości ciał sypkich (ziarna, mąki itp.). z rynków libijskich zgarnie?/ Ów zaś z zamiłowaniem ziemię pługiem obrabia;/ Nigdy w myśl mu nie przyjdzie siąść na pokład korabiakorab --- okręt, łódź./ I ze strachem żeglować przez cieśninę myrtojskąmyrtojska cieśnina --- cieśnina na Morzu Mirtejskim (a. Myrtojskim), w południowo-zachodniej części Morza Egejskiego.:/ Ponad skarby Attalaskarby Attala --- skarby Attalosa III (ok. 170--133 p.n.e.), bogatego króla Pergamonu, który zapisał w testamencie Rzymianom swoje państwo wraz z wszystkimi skarbami. woli zagrodę swojską./ Kupiec, gdy go na morzu groźny nęka huragan,/ Chwali włości swe ciche, zyskom nie szczędzi nagan./ Lecz niebawem w świat płynie na skołatanej łodzi,/ Boć niełatwo z dochodem niepokaźnym się zgodzi/ Niejeden zaś wytrawny pieczeniarzpieczeniarz --- człowiek wygodnie żyjący na cudzy koszt. , biesiad wyga,/ Przed kielichem starego massykumassyk --- rodzaj słodkiego wina. się nie wzdryga,/ Wśród łąki, co drzew cieniem i nurtem wody chłodnie,/ Na gnuśnych wczasach całe przepędza popołudnie,/ Wielu obóz pociąga --- dźwięki trąb i suremsurma --- dęty instrument muzyczny. ,/ Które przeczuciem wojny napełniają ponurem/ Serca matek. --- Myśliwy w kniei przepędza noce,/ A gdy warchlak marsyjski w sidłach mu się szamoce/ Lub gdy wierne ogary wpadną na trop jelonka,/ Poezja, PoetaJa, gdy czoło uczone w święte przystroję bluszcze,/ Bogom czuję się bratem, nie dbam o ludzi tłuszcze./ W chłodnym gaju, gdzie tańczą z Nimfnimfa (mit. gr.) --- boginka mająca postać młodej, pięknej dziewczyny, uosabiała żywotne siły przyrody. orszakiem Satyrysatyr (mit. gr.) --- jedna z istot wchodzących w skład orszaku Dionizosa, boga wina i dzikiej natury; satyrowie byli przedstawiani jako pół-ludzie i pół-konie, kojarzono ich z pożądaniem i lubieżnością.,/ PolihymniaPolihymnia (mit. gr.) --- muza poezji lirycznej i muzyki. mi chętnie nastraja struny liry,/ Euterpe mi wtóruje na swej sielskiej piszczałce,/ A ja sobie i Muzom pieśń tę ajolskąpieśń tę ajolską --- chodzi o grecką poezję liryczną. kształcę./ Jeśli na miano wieszcza zasłużyłem z twej strony/ wierzę, iż sławą moją uderzę w nieboskłony.