Horacy Pieśń III, 1 (Odi profanum vulgus et arceo...) Motty, Marceli Kozioł, Paweł Niedziałkowska, Marta Kopeć-Gryz, Aleksandra Koziej, Marcin Kopeć-Gryz, AleksandraKotwica, Wojciech Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Starożytność Liryka Pieśń Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/o-roznych-daznosciach-ludzkich http://polona.pl/dlibra/doccontent2?id=4280 Horatius Flaccus, Quintus (65-8 a. C.), Horacego ody, epody, satyry i listy, tłum. Motty, Marceli (1818-1898), Poznań 1896 Domena publiczna - Marceli Motty zm. 1898 1969 xml text text 2010-01-05 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/6164.jpg natural milky way, David DeHetre@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6164 Starożytność DCA DB 1QBAR 3CT Horacy Pieśń III, 1 (Odi profanum vulgus et arceo...) O różnych dążnościach ludzkich Nienawidzę świeckiego gminuNienawidzę świeckiego gminu --- sens wyrażenia jest nie tylko klasowy, ale też religijny, przypomina ono bowiem formułę wygłaszaną podczas misteriów eleuzyjskich. i z dala trzymam/ go od siebie... Językom wara!... ja, kapłan MuzyMuza (mit. gr.) --- bogini opiekunka pewnej sztuki pięknej lub nauki; tradycyjnie wymienia się dziewięć tzw. muz olimpijskich, córek Zeusa i Mnemosyne, z których każda opiekowała się konkretną dziedziną twórczości.,/ pieśni przedtem nieznane/ głoszę naszej męskiej i żeńskiej młodzieży./ WładzaWładze dzierżą nad własnym ludem królowie, których/ bać się trzeba; nad nimi władzę ma JowiszJowisz (mit. rzym.) --- bóg dnia, nieba i burzy, najważniejszy w rzymskim panteonie, przedstawiany jako brodaty mężczyzna władający piorunem, odpowiednik greckiego Zeusa.; słynny/ ów zwycięzca olbrzymów,/ brwi swe marszcząc, potrząsa tym światem./ BogactwoSą tu tacy, co drzewka w bruzdy na rozleglejszych/ sadzą polach niż drudzy; inny, szlachetniej zrodzon,/ za urzędem na polu/ Marsa goniza urzędem na polu Marsa goni --- na Polu Marsowym, równinie poświęconej bogowi wojny Marsowi, poza tzw. murami serwiańskimi, otaczającymi dawniej Rzym, odbywały się m.in. zebrania ludowe komicjów centurialnych, wybierające urzędników., zaś tamtych poleca/ zacność życia i dobra sława; niejeden większą/ dworzan cieszy się zgrają;... Loswszakże Konieczność równym/ prawem losy wyciąga/ tym, co stoją wysoko i nisko;/ każde imię kołuje w wielkim jej dzbanie! NiebezpieczeństwoKomu/ miecz dobyty nad niecnym karkiem już wisimiecz dobyty nad niecnym karkiem już wisi... --- aluzja do staroż. anegdoty o mieczu Damoklesa. Dionizjusz, tyran sycylijskiego miasta Syrakuzy, chcąc uzmysłowić zazdrosnemu dworzaninowi Damoklesowi swoje położenie, kazał mu ucztować, zawiesiwszy nad jego głową miecz., temu/ sycylijskie biesiady/ pewno smaku słodkiego nie sprawią,/ snu mu lutni lub ptaków śpiewy nie wrócą... Sen ów/ lekki nie ma do niskich chatek rolników wstrętu,/ ni do brzegów cienistych,/ ni do TempoTempo --- dolina w Tesalii między górami Olimp i Ossa., doliny wiaterków./ Pragnącego co dosyć ani burzliwe morza/ niepokoić nie będą, ani gwałtowny zapęd/ Niedźwiedzicy na niebie/ zachodzącejgwałtowny zapęd Niedźwiedzicy na niebie zachodzącej --- starożytni tłumaczyli zmiany pogody wpływem gwiazd. lub Koźląt wschodzących,/ ani gradem sieczone piękne winnice, ni też/ pola często zawodne, których się drzewa skarżą/ raz na zalew, to znowu/ na skwar słońca lub mrozy szkodliwe./ Czują ryby, że groble, dążąc daleko w morze,/ ich dziedzictwo zmniejszają... tutaj spuszczają bowiem/ przedsiębiorcy z czeladzią/ i właściciel znużony już ziemią/ na dno głazy spajane. Postrach i Groźby jednak/ pną się w górę za panem, czarna zaś Troska z galer/ w spiż okutych nie schodzi/ i na siodło za jeźdźcem zasiada./ BogactwoCierpiącego więc jeśli ani frygijski kamieńfrygijski kamień --- lekki, gąbczasty kamień z Frygii w Azji Mniejszej, przypominający pumeks, używany przez starożytnych do farbowania, podobno mający działanie wysuszające i ściągające.,/ ni strój purpurowy, jasny jak słońce, wcale/ uspokoić nie zdoła,/ ani wino z Falernufalern a. falerno --- wino z południowej Italii. i perskie/ maści, po cóż stawiałbym, podług nowego wzoru,/ sień wysoko sklepioną z bramą budzącą zazdrość,/ po cóż dałbym, za skarby/ kłopotliwsze, mą wioskę sabińską?