Hollender, Tadeusz Warszawa 1942 Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) we współpracy z Muzeum Powstania Warszawskiego. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/hollender-warszawa-1942 Jan Szczawiej, Poezja Polski Walczacej 1939-1945, tom 1, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1974. Domena publiczna - Tadeusz Hollender zm. 1943 2014 xml text text 2018-06-04 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5960.jpg 0000_IM_8716, WarOnTomato@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5960 mpw Peozja DCC FS.DL-PL 1DTP 3MP Tadeusz Hollender Warszawa 1942 Dziś nad twą nocną, martwą ulicą / księżyc wylękły błyska spod chmur, / nocna stolico, martwa stolico, / dziś herbem twoim zburzony mur. MorderstwoMur poraniony, pod murem dzieci,/ ostre sygnały wojskowych aut, / czarny wrzód getta i w nocy w getcie / przez mordowanych wznoszony gwałt. Splątane w twoim sercu gościńce, / te, co z zachodu płyną na wschód,/ jęczą i drgają, gdy barbarzyńcy/ triumfujący tłoczy je but. Warczące koła i gąsienice / toczą się, plączą, wirują w krąg, / zanim się wtłoczą w twoje ulice, / witane lasem wznoszonych rąk. Toczą się co dzień szeregi długie, / gniotą ciężarem serce i myśl, / nędza i stryczek. PawiakPawiak --- więzienie przy ul. Dzielnej w Warszawie, w czasie II wojny światowej wykorzystywane przez Niemców jako więzienie polityczne, zburzone w roku 1944. i szmugielszmugiel --- przemyt. / oto twe szare, codzienne dziś. Ze wszystkich stolic nędzna najbardziej, / najbardziej dumna spomiędzy nich, / bo nienawidzisz, walczysz i gardzisz, / wciąż wystawiona na wrogi sztych. Miasto, ŻałobaOddana co dzień liczniejszym grobom, / z miast najnędzniejsza, skrzywioną twarz/ okrywasz wdowią, ciemną żałobą, / lecz w nieugiętej nadziei trwasz. Dziś nosisz szaty żałobnej wdowy,/ lecz wbrew twym kirom, żałobie wbrew / Miasto, Brońszyją dla ciebie szaty godowe/ białe jak nędza, krwawe jak krew. Krój reflektorów nożyce strzygły,/ miarę myśliwców określił bieg, / czekają pilne bagnetów igły,/ ażeby zeszyć ostatni ścieg./ --- --- --- --- --- --- --- --- Dziś nad twą nocną, martwą ulicą / księżyc w twych ranach broczy jak gwóźdź, / lecz jutro --- jutro będziesz stolicą,/ jak rosłaś kiedyś --- znów będziesz róść. Znów błysną światła na twych asfaltach,/ znów śmiech swobodnie będzie się nieść,/ znów w twych teatrach, na twoich szpaltach / zadzwoni polska, swobodna treść. I nad twą nocną w blaskach ulicą / niebo zawstydzi się swoich gwiazd.../ --- będziesz stolicą, będziesz stolicą,/ najbardziej świetną z stołecznych miast.