Hoffmann, Heinrich Pawełek Wiercipięta Kotwica, Wojciech Kotwica, Wojciech 2025-04-03 Fundacja Wolne Lektury pol Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. Heinrich Hoffmann, Złota różdżka, Warszawa : Wydaw. Tanich Książek dla Dzieci i Młodzieży, [1933] (Warszawa: „Pionier"). https://polona.pl/preview/7b2be8de-a0a9-4308-8512-8fdd017a3633 https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/hoffmann-pawelek-wiercipieta/ Domena publiczna - Heinrich Hoffmann zm. 1894 Romantyzm Liryka bajka nieznany https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7848.jpg ilustracja do "Złotej różdżki", Bogdan Nowakowski, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7848/ Heinrich Hoffmann Złota różdżka Skan 3 z innego tekstu. Brak skanu początkowego. Zmodernizowano zapis (np. z pod > spod), pisownię wielką/małą literą i interpunkcję zgodnie z obowiązującymi zasadami. Pawełek Wiercipięta «Czy ci się choć raz powiedzie/ Siedzieć grzecznie przy obiedzie? / Czy nie będziesz się, Pawełku, / Choć raz huśtać na krzesełku? / Czyż potrzebna dyscyplinadyscyplina (daw.) --- przyrząd do bicia; rodzaj bicza.?»/ Tak zapytał ojciec syna, / A mamunia w strachu cała, / Tylko drżała i milczała, / Tylko z boku na Pawełka/ Spoglądała przez dwa szkiełka. / Lecz synkowi nic nie nada: / Ani groźba, ani rada; / Kręci się na wszystkie strony, / Dokazuje jak szalony / I potrąca stół nogami, / Aż rosołem obrus plami. / «Czyś słyszał?» znów ojciec w złości/ Do małego jegomości. / Ale już za późno było, / Z posłuszeństwa syn wyzutywyzuty z czegoś (daw.) --- pozbawiony czegoś., / Kręcił, huśtał się dopóty, / Aż się krzesło przechyliło/ I Pawełek buch! na ziemię: / I padając obrus chwyta, / Ściąga wszystko, aż go w ciemię/ Uderzyła szklanka zbita! / Obiad cały doskonały/ Leguminka, / Flaszka winka/ I Pawełek w wielkiej trwodze/ Pod obrusem, na podłodze. / Ojciec krzyczy w wielkim gniewie, / Gdzie Pawełek, wcale nie wie, / A mamunia w strachu cała, / Tylko drżała i milczała, / Tylko z boku na Pawełka / Spoglądała przez dwa szkiełka. / Aż tu ojciec daje susa, / Łap Pawełka spod obrusa, / (Kto nie wierzy, jeśli łaska, / Niechaj zajrzy do obrazka)/ «Wyłaź, mały ty ladaco! / Patrz, coś zrobił z moją pracą! / Zbite szklanki i talerze,/ Obiad na nic, aż złość bierze!»/ Przemoc, Ojciec, Matka, Dziecko, Kara, StrachI ukarał ojciec syna, / Aż trzeszczała dyscyplina, / A mamunia w strachu cała, / Tylko z boku na Pawełka/ Spoglądała przez dwa szkiełka.