Hoffmann, Heinrich Okropna historia z zapałkami Sekuła, Aleksandra Sekuła, Aleksandra 2024-04-03 Fundacja Wolne Lektury pol Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. Heinrich Hoffmann, Złota różdżka, Warszawa : Wydaw. Tanich Książek dla Dzieci i Młodzieży, [1933] (Warszawa: „Pionier"). https://polona.pl/preview/7b2be8de-a0a9-4308-8512-8fdd017a3633 https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/hoffmann-okropna-historia-z-zapalkami/ Domena publiczna - Heinrich Hoffmann zm. 1894 Romantyzm Liryka bajka nieznany https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7848.jpg ilustracja do "Złotej różdżki", Bogdan Nowakowski, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7848/ Heinrich Hoffmann Złota różdżka Okropna historia z zapałkami Modernizacja pisowni: niem > nim. Dostosowano interpunkcję i pisownię wielką literą do obowiązujących zasad. Była to wieczorna pora, / Wyjechali wszyscy z dwora, / W domu tylko pozostała/ Z śliczną lalką Kasia mała./ Więc jak koza pląsa, bryka, / Od kącika do kącika, / To zaśpiewa, to podskoczy. / Wtem pudeło małe zoczyzoczyć --- zobaczyć.. / Pochwyciła, / Otworzyła,/ W nim zapałek pełno było. / Myśli sobie: / «Wiem, co zrobię! / Będę mieć zabawkę miłą. Nikt nie patrzy, jestem sama, / Pozapalam je, jak mama!»/ Miauczek z Mruczkiem, mądre koty/ Wyciągnąwszy łapki w górę, / Proszą: «Kasiu! Nie czyń psoty. / Miau, miau! Bo usłyszysz burę, / Rzuć zapałki, bój się Boga! / Bo się spalisz, Kasiu droga!»/ Na głos kotków Kasia głucha/ Sprawia figle niesłychane, / Wciąż zapałki trze o ścianę, / Cieszy się, że ogień trzaska. / Ot! Zajrzyjcie do obrazka! / Miauczek z Mruczkiem, mądre koty, / Znów do Kasi łapki w górę: / «Miau, miau! Kasiu! Nie czyń psoty, Miau! Miau! Bo usłyszysz burę: / Mama ruszać zabroniła, / Bo się spalisz, Kasiu miła!»/ Ale rada --- nic nie nada: / Kasia kotków ani słucha. / Ogień, Niebezpieczeństwo, DzieckoWtem na suknię iskra pada, / Z iskry płomień wnet wybucha/ I podskoczy do warkoczy; / Pali rączki, nóżki, włosy, / Pali buzię, nosek, oczy. / Kotki wrzeszczą w niebogłosy: / Miau! Miau! Gwałtu! Kasia goregore --- pali się., Miau! Ratunku, aby w porę! / Z sikawkami śpiecznie, żywo. / Gasić Kasię nieszczęśliwą! / Miau! Miau! Miejcież zmiłowanie, / Bo i śladu nie zostanie!»/ I zgorzała Kasia cała, / Garść popiołu pozostała/ I trzewiczki jeszcze stoją, / Smucą się nad Kasią swoją! / Miauczek z Mruczkiem już nie skaczą,/ Oni także Kasi płaczą: / «Gdzie panienka nasza? Miau! / Gdzie jej biedna mama? Miau!»/ I tak płaczą nad dzieciną, / Że strumieniem łzy im płyną.