Hebbel, Fryderyk Utwory drobne Napierski, Stefan Król, Michał Kowalska, Dorota Niedziałkowska, Marta Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/utwory-drobne http://www.sbc.org.pl/dlibra/docmetadata?id=24335 Liryka niemiecka, tłum. Stefan Napierski, Bibljoteka Kameny, Lublin 1936 Domena publiczna - Stefan Napierski zm. 1940 2011 xml text text 2011-09-01 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/354.jpg Evening Hues, Robin Jacob Abraham@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/354 Poezja DCA 1DFG 6RA Fryderyk Hebbel Utwory drobne pisownia joty: tragedjo > tragedio fleksja: potężnem > potężnym Wawrzyn wokół czoła SławaWawrzyn, co nigdy nie więdnie w puklach szybko blednących!/ Jakiż to obraz potężny ludzkiej wielkości i mocy! Wieczór WieczórKażdy wieczór mnie wzrusza, jakby ostatnim był z wszystkich,/ Który po walce bez końca spoczynek wieczny zwiastuje. Sen SenWszystko nam mieni się w rozkosz, tak pięknie okrągli się życie/ I nawet zgon, bowiem usnąć pocieszającą jest śmiercią. Do człowieka Wzrok, Śmierć, PrzemijanieOstrej nie pragnij źrenicy, albowiem, kiedy umarłych/ W ziemi dojrzysz nareszcie, kwiatów oglądać nie będziesz! Zagadki Boga Dziecko, Tajemnica, MiłośćDzieci, te Boga zagadki, rozwiązać je trudniej niż wszystkie,/ To się miłości udaje, gdy sama sobą owładnie. Sen jako prorok Proroctwo, SenCo się wydarzy tobie, skąd miałby sen to zwiastować?/ Co uczynisz, to raczej senne rojenie wywróży. Poezja form Sztuka, ArtystaCo już w kształtach spoczywa, to nie sobie przypisuj:/ W instrumencie skończonym i dzieci obudzą brzmienie. Przed płótnem Rembrandta Srogie, olbrzymie rysy, wybuchające z ciemności,/ Jakby nagle noc sama przemówiła obliczem. Obrona poezji Poezja, LustroZ luster lustro klecicie? Tedy czemu z obrazów/ Wiersze wasze? Sam w sobie każdy wiersz jest obrazem! Do tragika Sztuka, Kondycja ludzkaChwyć człowieka, tragedio, w owej wyniosłej godzinie,/ Gdy go ziemia odtrąca, bowiem zapada się w gwiazdy,/ Gdy prawo, przez które istnieje, po zmaganiu potężnym/ Wyższemu wreszcie ustąpi, które włada światami;/ Wszakże punkt owy uchwyć, gdy jeszcze się obaj zmagają,/ By przypominał motyla, co się z poczwarki wykrada. Ku pamięci Kondycja ludzka, Los, MłodośćBóstwom dziękuj, człowieku, gdy to, o coś walczył porankiem/ Na życie własne i śmierć, nie zmiażdży ciebie z wieczora. Życzenie daremne Kondycja ludzkaNiewybaczalne jest jedno: nie potęguje się życie,/ Że się chwila najwyższa zazwyczaj w drobniejsze umniejsza./ Są, co pomrą z radości, czemu nie wszyscy? Piękniejszych/ Nie odnajdziesz płomieni, by nas odmłodzić, naturo!