Kahn, Gustave Śpiewaj wolno... Ostrowska, Bronisława Kowalska, Dorota Pranga, Daria Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kahn-spiewaj-wolno http://www.sbc.org.pl/dlibra/publication?id=26245 Liryka francuska, tłum. Bronisława Ostrowska, seria druga, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa 1911 Domena publiczna - Bronisława Ostrowska zm. 1928 1999 xml text text 2012-05-09 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/352.jpg Chicago - Cloud Gate, ruffin_ready@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/352 DCC 1DDF 3MP Gustave Kahn Śpiewaj wolno... leksyka: spólny > wspólny Śpiew, Smutek, ŁzyŚpiewaj wolno i cicho. Moje serce płacze.../ Lekko uderzaj smętny akord minorowyminorowy (muz.) --- w tonacji molowej, smutny.!/ Zimno! godziny płyną jak błędne tułacze / Blada mgła tajemnicy skryła nasze głowy./ Przerwij! Tak! dobrze! ale twój głos jest tak senny.../ Słyszysz, w pustce coś jęczy niby szloch stłumiony./ Śpiewaj wolno... Czy czujesz, jak na śpiewne tony/ Pada lęk nierozwity klęski nieodmiennej? MuzykaJeszcze! Pieśń się przewleka. Moje serce płacze.../ Gromady jakieś szare przyćmiły pochodnie,/ Niech nadmiarnadmiar --- tu: nadmiernie, zbyt. mocne wonie rozwieją się raczej:/ Alkowa jak mogiła szarzeje i chłodnie./ Skądże mi ten dreszcz dziwu, co serce przenika,/ Skąd to miękkie andanteandante (wł., muz.) --- melodia w tempie umiarkowanym. miarowej harmonii?/ U bieli okien słania się dziwna muzyka/ Ruchów mglistych i skrzydeł, i obłocznych woni. Cisza, Ciemność, KlęskaDość! Pozwól skonać pieśni. Moje serce płacze.../ Oćmaoćma a. ćma (daw.) --- ciemność, mrok. pokrywa kręgi świateł. Uroczyście/ Zstąpiła cisza między poszmery żebracze,/ Co pierzchają trwożliwie na jej dumne przyjście./ Ostawostawić --- dziś: zostawić.! Niech woń i tony w wspólny grób się chylą/ Pod rytmem melancholii bezmiernie zwycięskiej.../ Wszystko głuchnie, szarzeje i kona... O, chwilo,/ Zalizali (daw.) --- czy. otwierasz nawias wiekuistej klęski?