Grzegorzewska, Wioletta Wszystko o moim ojcu Kozioł, Paweł Szejko, Jan Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/grzegorzewska-wszystko-o-moim-ojcu Wioletta Grzegorzewska, Orinoko, Teatr Mały, Tychy 2008. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-12 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5765.jpg P1250024, antonio@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5765 Poezja DCC.WL-XXI DCC 1DTP 3MR Wioletta Grzegorzewska Orinoko Wszystko o moim ojcu Ojcze, synu mętnej Warty, synu Bożego Stoku,/ synu śląskich akwenów i jurajskich kamionek,/ wojowniku w tatarakach z bambusową bronią,/ prowadzący wojny podjazdowe z piżmakami,/ które odważyły się przegryzać tętnice grążeli,/ kozetkowy onanizatorze, niech mnie pamięć myli,/ Wędkarzu w liściu łopianu na głowie, Magiku,/ który czarowałeś skręta ze śliny, tytoniu, bibułki./ W dymie byłeś znawcą mitologii chrząszczy,/ takich jak Tribolium destruktor żyjący w orzechach,/ który niszczy w zagrożeniu swoje młode larwy,/ muzykancie krzywdzący w nocy niewinne/ bandżo i moje uszy wielkimi improwizacjami,/ grający na liściach przed oniemiałą rodziną/ piosenki Elvisa Presleya i więzienne ballady,/ pszczelarzu, przenosiłeś gołymi rękami/ z jabłoni do ula młode roje i karmiłeś je karmelem,/ gołębiarzu, kłusowniku, mistrzu ceremonii,/ przeszukiwałeś areały ażurowych kości,/ zwinięte w zbożach kuropatwy nabierałeś na wnyki;/ bażanty pozbawiałeś godowej maści i powietrza,/ stare liliputki naciągałeś na miedziane szkielety,/ czyste wnętrza kun faszerowałeś watoliną,/ ojcze, którego odnalazłam, niech mnie pamięć myli,/ na liście Wildsteina, który na portierni szkoliłeś/ robotników, aby kasowali w datownikach karty pracy/ jak chore, białe języki, odźwierniku posyłający/ papier na sponiewieranie, biegający na pochody,/ na zabawy, na odpusty, Don Juanie wiejski,/ felczerze od wszystkich boleści, ratowałeś/ moje życie psim sadłem, niech mnie pamięć myli,/ królu hipochondryków umierający codziennie/ na jedną z pięciuset stron Medycyny Domowej./ Niech będzie przeklęty ten sinawy zimorodek,/ który wygrzebał gniazdo w twoim słabym sercu.