Grzegorzewska, Wioletta O śmierci Kozioł, Paweł Szejko, Jan Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/grzegorzewska-o-smierci Wioletta Grzegorzewska, Orinoko, Teatr Mały, Tychy 2008. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-12 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5765.jpg P1250024, antonio@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5765 Poezja DCC.WL-XXI DCC 1DTP 3MR Wioletta Grzegorzewska Orinoko O śmierci I oto ja tam byłem, niewiarygodny sam dla siebieSeamus Heaney Mówi: jest w tobie tajemna przestrzeń,/ pod mostkiem czujesz kamienny dom./ W nim mieszka ta Mała. Zawozi ją do szkoły/ taki rudy, co ukrywa ślad po mauserze./ W szkole uczy się języków martwych,/ procesów rozpadu, anatomii drobnoustrojów,/ wzorów skończoności i teorii przypadku./ Przeczytała już obowiązkowe traktaty:/ ,,O wybujałej i histerycznej naturze grzybów",/ ,,O eksterminacji roślin naczyniowych"/ --- Zbyt pilna, dojrzała, jak na swój wiek ---/ powiada jej niewyraźna babka/ zajęta cerowaniem sepiowych zdjęć./ Wieczorem siedzi z dziadkiem na ganku,/ podaje mu lodowata rękę, ogląda gwiazdy,/ nieruchome punkty, majaczący blask w głogu./ Słyszy miarowe bicie źródła w stawie./ Dziadek całuje ja w czoło./ Jego usta błysk w pajęczynie,/ dłonie spuchnięte króliki w niebieskim sitowiu/ tną krajzegą deski na nowe łóżka,/ na wszelki wypadek, dla nowych gości. Co będzie, gdy dorośnie? Przejrzy na oczy/ i zapragnie zachłysnąć się twoim powietrzem./ Może przejdziesz ulice na czerwonym świetle,/ napatoczysz się w miejskim szalecie na złotą bestię,/ na sen, nóż w parku, na splot wydarzeń i słów.