Grzebalski, Mariusz Pocztówka z Inowrocławia Kozioł, Paweł Szejko, Jan Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/grzebalski-pocztowka-z-inowroclawia Mariusz Grzebalski, Drugie dotknięcie, Biuro Literackie Port Legnica, Legnica 2001. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-19 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5774.jpg Birds, d_pham@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5774 Poezja DCC.WL-XXI DCC 1DTP 3MR Mariusz Grzebalski Drugie dotknięcie Pocztówka z Inowrocławia Przyśniła mi się podróż. Przyśniły/ mi się wersy z Songs of Experience/ Blake'a. Przyśniła mi się parafia/ na wzgórzach w objęciach słońca./ Tydzień później, stojąc przed dworcem/ w Inowrocławiu, patrzyłem na most/ zatarasowany przez ciężarówki./ Jeszcze trochę, a dojechałby pan nad morze --- powiedział konduktor,/ zanim wysiadłem z pociągu./ Pierwszy raz przespałem stację ---/ pochwaliłem się kobiecie z kiosku./ Jestem w Inowrocławiu --- usłyszała/ moja żona, kiedy do niej zadzwoniłem./ Pieniędzy wystarczyło jedynie/ na karmelowe piwo i paczkę Westów, ale siedząc w barze, do woli mogłem/ patrzeć na kelnerkę i Cyganów/ krojących w kącie chleb i tajemnicze/ mięso. Byłeś tu przed laty, teraz/ znów tu jesteś --- pomyślałem,/ przepuszczając dwa powrotne/ składy. W pamięci stanęli: Kefir,/ Sylwek, Punio --- znów smażyliśmy/ płocie na sennym ogniu. Wysoko/ nad nami burza cięła nocne niebo/ nierównym ściegiem błysków./ Potem Psy wojny w ,,Gongu". Ktoś/ załatwiał się bez skrępowania pod/ nasze siedzenia. Klatki innego filmu/ przesuwały się po szybach nocnego/ pociągu. Oleśnica, wojskowe miasto, powtarzałeś z dumą, zanim wojskowi/ nie ścięli ci twojej dumy --- włosów./ Nie otworzyło się już na całą szerokość/ twoje ciemne oko. Osobno pozdrawiam/ fale Bałtyku, betonową rurę służącą/ nam za sypialnię. Karmę dla psów/ i dzieciarnię z Oazy tuż przed świtem/ burzącą spokój w osobowym linii Białogard-Świdwin, Świdwin-Białogard./ Wino marki Wino pite dla rozgrzewki,/ bo ziemia pod plecami twardniała nad/ ranem w lodowaty kamień. Dziewczynę/ z Koszalina, której imię zatarł czas./ Zgubną skłonność do picia. Zamykam/ pudełko pamiątek, klucz, jak nakazuje/ instrukcja, chowając w żołądku.