Grimm, Jacob i Wilhelm Ukradziony grosik Londyński, Bolesław Kozioł, Paweł Trzeciak, Weronika Niedziałkowska, Marta Trzeciak, Weronika Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Epika Baśń Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ukradziony-grosik http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=12807 Bracia Grimm, Baśnie, Złota Biblioteczka; 4, Warszawa 1929 Domena publiczna - Bolesław Londyński zm. 1928 1999 xml text text 2010-09-08 pol http://wolnelektury.pl/media/book/pdf/ukradziony-grosik.pdf ISBN-978-83-288-0287-2 ISBN application/pdf https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ukradziony-grosik.html ISBN-978-83-288-1343-4 ISBN text/html http://wolnelektury.pl/media/book/txt/ukradziony-grosik.txt ISBN-978-83-288-2298-6 ISBN text/plain http://wolnelektury.pl/media/book/epub/ukradziony-grosik.epub ISBN-978-83-288-3283-1 ISBN application/epub+zip http://wolnelektury.pl/media/book/mobi/ukradziony-grosik.mobi ISBN-978-83-288-4369-1 ISBN application/x-mobipocket-ebook Książki dla dzieci https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7495.jpg Irmingland Hall, Norfolk, Miles Edmund Cotman, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7495/ YFJ Jaka tajemnica kryje się za wizytami świetlistej postaci w domu pewnej rodziny? Czy coś sprawiło, że dusza nie może zaznać spokoju? Kinder- und Hausmärchen, w Polsce nazywane najczęściej baśniami braci Grimm, to legendy i podania ludowe, zebrane przez Jacoba i Wilhelma Grimmów, XIX-wiecznych językoznawców. Zbiór, nierzadko zawierający sceny okrutne, początkowo nie był pisany z myślą o dzieciach i dopiero później został dostosowany do potrzeb młodszych czytelników, niektóre przez samych braci Grimm, inne przez późniejszych wydawców i tłumaczy. Choć od ukazania się pierwszego tomu minęło już ponad 200 lat, baśnie braci Grimm wciąż bawią, straszą i inspirują kolejne pokolenia. Jacob i Wilhelm Grimm Ukradziony grosik Pewnego razu siedział przy stole pewien pan z żoną i z dziećmi, a z nimi jadł także jeden z przyjaciół, który przyjechał w odwiedziny. Duch, DzieckoI gdy tak siedział przy stole, wybiła północ, a gość spostrzegł, że drzwi się otwierają i że do pokoju wchodzi całe w bieli, bladziuchne dziecko. Nie rozglądało się ono wcale dokoła i nic nie mówiło, lecz udało się wprost do sąsiedniej izdebki. Wkrótce potem wróciło i również cicho wyszło przeze drzwi. Na drugi i na trzeci dzień zdarzyło się zupełnie to samo. DzieckoGość zdziwiony pyta nareszcie pana domu, czyje to takie ładne dziecko, które podczas wieczerzy codziennie chodzi do sąsiedniej izdebki? --- Ależ ja nie widziałem żadnego dziecka --- odparł zagadnięty --- toteż nie domyślam się nawet, do kogo mogłoby należeć. Duch, DzieckoNazajutrz, gdy się zdarzyło toż samo, gość pokazał dziecko przyjacielowi, ten jednak odrzekł, że dziecka nie widzi; ani matka, ani dzieci również nic nie widziały. Wstaje tedy gość, idzie do drzwi izdebki, uchyla się trochę i zagląda, co się tam dzieje. Przekonał się tedy, że dziecko siedzi na ziemi i palcami szuka i grzebie w szparach podłogi; gdy jednak spostrzegło ciekawe oczy gościa, znikło natychmiast. Opowiedział przyjaciołom, co widział i opisał dziecko jak najdokładniej. Wtedy matka, poznawszy je, rzekła: Śmierć--- Ach to moje drogie dzieciątko, które mi umarło cztery tygodnie temu. Grzech, Chciwość, Pieniądz, Duch, Dusza, DzieckoOderwali deski w podłodze i znaleźli grosik, który matka dała kiedyś dziecku dla ubogiego. Dziecko myślało, że lepiej będzie sobie kupić za to cukierek, zatrzymało więc grosik i ukryło go w szparze podłogi, a że w grobie nie miało spokoju, więc przychodziło co noc szukać swego grosika. Rodzice oddali znaleziony grosik ubogiemu i odtąd dziecko już się nigdy nie pokazało.