Grimm, Jacob i Wilhelm Trzy pióra Londyński, Bolesław Kozioł, Paweł Trzeciak, Weronika Niedziałkowska, Marta Trzeciak, Weronika Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Epika Baśń Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/trzy-piora http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=12807 Bracia Grimm, Baśnie, Złota Biblioteczka; 4, Warszawa 1929 Domena publiczna - Bolesław Londyński zm. 1928 1999 xml text text 2010-09-08 pol http://wolnelektury.pl/media/book/pdf/trzy-piora.pdf ISBN-978-83-288-0285-8 ISBN application/pdf https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/trzy-piora.html ISBN-978-83-288-1341-0 ISBN text/html http://wolnelektury.pl/media/book/txt/trzy-piora.txt ISBN-978-83-288-2296-2 ISBN text/plain http://wolnelektury.pl/media/book/epub/trzy-piora.epub ISBN-978-83-288-3281-7 ISBN application/epub+zip http://wolnelektury.pl/media/book/mobi/trzy-piora.mobi ISBN-978-83-288-4367-7 ISBN application/x-mobipocket-ebook Książki dla dzieci https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7107.jpg Wzór drzewa w stylu orientalnym, Émile-Allain Séguy (1877-1951), domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7107/ YFJ Kwestia wyboru następcy tronu to niełatwa rzecz, szczególnie jeśli jest aż trzech kandydatów. Stary król, jak bajkowy zwyczaj nakazuje, wysyła synów z misją. Za drogowskazy mają im służyć puszczone na wiatr piórka. Dokąd zawędrują bracia, czy zdobywanie tronu musi być trudne i jaką rolę w opowieści odegrają żaby? Odpowiedzi na te pytania mogą okazać się zaskakujące. Kinder- und Hausmärchen, w Polsce nazywane najczęściej baśniami braci Grimm, to legendy i podania ludowe, zebrane przez Jacoba i Wilhelma Grimmów, XIX-wiecznych językoznawców. Zbiór, nierzadko zawierający sceny okrutne, początkowo nie był pisany z myślą o dzieciach i dopiero później został dostosowany do potrzeb młodszych czytelników, niektóre przez samych braci Grimm, inne przez późniejszych wydawców i tłumaczy. Choć od ukazania się pierwszego tomu minęło już ponad 200 lat, baśnie braci Grimm wciąż bawią, straszą i inspirują kolejne pokolenia. Jacob i Wilhelm Grimm Trzy pióra Król, Syn, GłupiecBył raz król, który miał trzech synów: dwaj byli mądrzy i zdolni, trzeci zaś mówił niewiele, był prostoduszny i zwano go Głuptaskiem. Król, Starość, DziedzictwoGdy król postarzał się, osłabił i rozmyślał o swoim końcu, nie wiedział, który z synów ma po nim zasiąść na tronie. Więc rzeczerzecze --- dziś: mówi. do nich: --- Idźcie w świat, a który z was przyniesie mi najpiękniejszy dywan, ten po mojej śmierci zostanie królem. A iżbyiżby --- aby. nie było pomiędzy nimi żadnego sporu, zaprowadził ich przed zamek, cisnąłcisnąć --- rzucić. trzy pióra w powietrze i rzekł: --- Jak one lecą, tak wy powinniście się skierować. Jedno pióro leciało na wschód, drugie na zachód, a trzecie prosto i nie odleciało daleko, lecz spadło zaraz na ziemię. ŚmiechI oto jeden z braci poszedł na prawo, drugi na lewo --- i śmieli się z Głuptaska, który musiał pozostać tam, gdzie spadło trzecie pióro. Głuptasek siadł i zasmucił się. Ala spostrzegł nagle, że tuż przy piórze były drzwi w ziemi. Podniósł je, znalazł schody i zszedł po nich. Niebawem doszedł do innych drzwi i usłyszał, jak tam wołano wewnątrz: ,,Hej, zielona,/ Bez ogona,/ Do drzwi myk/ I kuśtyk,/ Zobacz het,/ Zobacz wnet,/ Kto tam może/ Być na dworze?" Drzwi się otworzyły i zobaczył wielką, grubą ropuchę, a obok niej masę małych ropuszek. Gruba ropucha spytała, czego żąda. --- Chciałbym mieć --- odparł --- najpiękniejszy i najdelikatniejszy dywan. Na to stara zawołała jedną z młodych i rzekła: ,,Hej, zielona,/ Bez ogona,/ Ruszaj myk/ I kuśtyk,/ A gdy łapki ci posłużą,/ Przynieś mi szkatułkę dużą". SkarbMłoda ropuszka przyniosła szkatułkę, stara otworzyła ją i po wyjęciu dywanu, który był tak piękny i tak cienki, że nawet na ziemi nikt podobnego wykonać nie mógł, podała go Głuptaskowi. Ten podziękował i poszedł na górę. GłupotaAle dwaj starsi bracia mieli Głuptaska za takie cielątkocielątko --- tu przen. głupiec., że myśleli, iż nic nie znajdzie i nie przyniesie. --- Co mamy sobie wielkiego trudu zadawać z szukaniem --- rzekli --- i z tymi słowyz tymi słowy --- dziś popr. forma N. lm: z tymi słowami. zdjęli z pleców pierwszej lepszej napotkanej owczarki jej grubą ordynarnąordynarny --- pospolity, zwykły. chustę i zanieśli królowi. W tym samym czasie zjawił się i Głuptasek, który przyniósł swój piękny dywan. Gdy król dywan obejrzał, zdziwił się i rzekł: --- Prawdę mówiąc, tron należy się najmłodszemu. Ale dwaj starsi bracia nie dali ojcu spokoju, dowodzącdowodzić --- udowadniać, przekonywać., że to niepodobieństwoniepodobieństwo --- niemożliwość., ażeby Głuptasek, mający wyraźne pomieszanie zmysłów, miał stać się królem, i prosili go, ażeby podał nowe warunki. Na to ojciec rzecze: --- Ten otrzyma państwo, kto mi przyniesie najpiękniejszy pierścień. Po czym wyprowadził wszystkich trzech synów przed zamek, cisnął trzy pióra w górę, one zaś rozleciały się tak samo, jak za pierwszym razem. SkarbGłuptasek znów drzwi w ziemi otworzył, zeszedłzeszedł --- dziś popr: zszedł. do grubej ropuchy i oświadczył jej, że potrzebuje pierścienia. Ropucha kazała sobie przynieść szkatułkę i dała mu z niej pierścień, który błysnął mnóstwem kamieni i był tak piękny, że żaden jubiler ziemski nie mógł by takiego cudu wykonać. Śmiech, GłupotaDwaj starsi bracia wyśmiewali się z Głuptaska, że chciał szukać złotego pierścienia; sami też sobie nie zadawali trudu żadnego, lecz wybili gwoździe ze starej żelaznej obręczy i przynieśli ją ojcu. Gdy jednak Głuptasek przedstawił swój pierścień, ojciec znowu rzekł: --- Do niego państwo należy. ŻonaAle dwaj starsi nie chcieli ustąpić i zamęczali króla dopóty, aż dał trzeci warunek, a mianowicie rzekł, że kto mu najładniejszą żonę sprowadzi, ten państwo otrzyma. Trzy pióra rzucone w górę, padły w poprzednim kierunku. Głuptasek już się nie zawahał i poszedł wprost do ropuchy. --- Mam sprowadzić do domu najładniejszą żonę. --- Oho --- odparłaodparła --- dziś popr.: odpowiedziała. na to ropucha --- najładniejszą żonę! Takiej nie mam pod ręką, ale to nic, będziesz ją miał. Dała mu wyżłobioną brukiew z sześcioma zaprzęgniętymi myszami. A Głuptasek rzecze ze smutkiem: --- Cóż ja mam z tym zrobić? --- Wsadź tylko do środka jedną z moich małych ropuszek --- odparła stara. Na to on, bez wyboru, pochwycił jedną ropuszkę i wsadził ją do brukwi; ale zaledwie tam się znalazła, wnet się zamieniła na cudną piękną pannę. Z brukwi --- powóz, a z sześciu myszy zrobiły się konie. Wtedy on ją pocałował, zaciął koniezaciąć konie --- popędzić konie, uderzając je biczem. i powiózł do króla. Nadeszli jego bracia, którzy nie zadawali sobie żadnego trudu przy wyborze pięknej kobiety, lecz wzięli pierwszą lepszą dziewuchę wiejską. Gdy król zobaczył ją, rzekł: --- Państwo obejmuje po mojej śmierci syn najmłodszy. Ale dwaj braci aż zagłuszyli króla swymi okrzykami: --- My nie możemy pozwolić, ażeby Głuptasek był królem i żądamy, ażeby ten zdobył pierwszeństwo, którego żona będzie umiała skakać przez obręcz, wiszącą w sali. Sądzili oni, że dziewuchy wiejskie potrafią skakać z łatwością, bo są dość silne, ale taka delikatna panienka zabije się w skoku na pewno. Stary król zgodził się i na tę próbę. Teraz więc obie dziewuchy wiejskie jęłyjąć (daw.) --- zacząć. skakać przez obręcz, ale były tak niezgrabne, że się poprzewracały, potłukły i połamały sobie nogi i ręce. Piękna zaś panna, przywieziona przez Głuptaska, skakała przez obręcz jak sarna. KrólTym sposobem najmłodszy z braci otrzymał koronę i długo mógł panować.