Ginczanka, Zuzanna Rozbrat z przedwiośniem Sekuła, Aleksandra Małecka, Urszula Małecka, Urszula Dubielecka, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ginczanka-rozbrat-z-przedwiosniem Izolda Kiec, Zuzanna Ginczanka: życie i twórczość, Obserwator, 1994. Domena publiczna - Zuzanna Ginczanka zm. 1944 2015 xml text text 2014-11-28 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/13559853934_a314433827_k.jpg spring is here, Daniel Wehner, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3741 Poezja DCC 1DTP 3MP Zuzanna Ginczanka Rozbrat z przedwiośniem I Wiosna, Młodość, Dorosłość, KobietaPrzedwiośnia o smukłych biodrach,/ życia marcowe znaki ---/ biorę dziś z wami rozbratrozbrat --- niezgoda, niezgodność, rozbieżność, rozejście się./ w pion wiosny odtrysłym makiem;/ oto jest dzień przydrożny/ jak wiecha na bramach karczem:/ na przerąb słowem jak nożem/ siedemnastu zrzekam się marców./ Wy dwuznaczne pory-wielokropki,/ w których sekret w tajemnicę urasta,/ (szły na spacer dziewczątka-pieszczotki/ cudze życie kraść z okien za miastem)/ niedomówione pory-myślniki,/ bajki bladych, skrytych szeherezad/ (zamyślały się zbyt często dziewczynki,/ rozmarzały się w słodycz i w bezwład),/ pory-kropki i pory-średniki/ i ty jedna --- nagły wykrzyknik/ (przyszło imię w krew mi przeniknąć/ w serce wkłuć się ostrym zastrzykiem)/ rytm wystukał wam turkot i tupot/ dźwięcznych pustot i śpiewnych głupot:/ bo dwukropki nic nie oznaczą,/ jeśli po nich nie ma tłumaczeń./ Myśl napinam: biceps dwugłowy/ i odtrącam was w nagły odrzut/ dość niejasnych, łzawych i bzowych,/ dosyć przeczuć, wyczuć i odczuć./ Przedwiośnia o smukłych biodrach,/ życia marcowe znaki/ biorę dziś z wami rozbrat/ w pion wiosny odtrysłym makiem. II Woda, WiosnaCoś już było.../ gdzieś... pod.../ (ziemia skryta/ pod trotuarem)/ tylko jeszcze kamień jak młot/ mały strumyk sobą przywalił ---/ kamień odwal,/ głaz zwal,/ z innym chwyć się wspólnot obrończych;/ byłam --- dal,/ byłeś --- dal,/ środkiem miedza i potok złączeń./ Nurt rwie się,/ jak to nurt ---/ na złamanie karku szumi:/ łąkom --- w poprzek,/ drzewom --- w bunt,/ w zalecankę śmierci i w umizg,/ zawsze wprost,/ nigdy w skos,/ a raz w górę,/ a raz w głąb ---/ tamy w szczapę, w złup, w ścios,/ --- Waligóra,/ Wyrwidąb./ Wyrwidąb, Waligóra/ rżną z potokiem za pan brat ---/ waligórom woda: córa,/ wyrwidębom potok: swat;/ była wiosna, będzie wiosna,/ piękne imię dał jej chrzest/ --- krzyczą świty świtom: zostań,/ wiosna teraz oto: jest./ Woda, Życie jako wędrówka, Podróżwpłyniemy wkrętem i szturmem rozplutych na pianę przeżyć/ w łagodne koryto rzeki, w szeroką głębię uśmierzeń ---/ zapęd i grzmot, i rozprysk na glob gościnnej połaci/ ujmie wola dobroci, spokojna jak ufny pacierz,/ a potem, jak do matki z oddali... z oddali --- syn,/ Pracaprzypadnie na klęczkach rzeka pod siwy, stęskniony młyn/ (spotyka moje wzburzenie, miasta, niebo i świat,/ kształt --- bryła --- spokój --- budowa --- cisza --- pogoda i ład);/ damy ci siłę, młynie, na twe znużone żarna,/ do miałkich i srebrnych zmieleń pszenicą otyłych ziaren. 10 marca 1934