Ginczanka, Zuzanna Ballada o Żydziaku Kozioł, Paweł Choromańska, Paulina Kopeć, Aleksandra Osińska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) we współpracy z Muzeum Powstania Warszawskiego. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ginczanka-ballada-o-zydziaku Zuzanna Ginczanka, Udźwignąć własne szczęście. Poezje, Książnica Włóczęgów i Uczonych, Poznań 1991. Domena publiczna - Zuzanna Ginczanka zm. 1945 2016 xml text text 2018-07-09 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5939.jpg Footsteps, jabneyhastings@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5939 mpw Poezja DCC 1DTP 3MP podczas redakcji proszę wziąć pod uwagę notę edytorską --- skan 6 Zuzanna Ginczanka Ballada o Żydziaku ZimaW styczniu trzeba było mrugać ciągle --- raz za razem --- ciągle --- raz za razem ---/ bo inaczej szron siadał na rzęsach, rudych rzęsach, co ciążyły głazem ---/ i nie widać było uliczników, co skradali się skądsiś znienacka,/ i krzyczeli: «Meszygener Motl!Meszygener Motl! (jidisz) --- szalony Motl.», wyrywając mu z rąk kawał placka --- / Gdy się w styczniu długo stało w bramie, mróz kosteczki po jednej przebierał,/ a w zaułkach soplą ubrodzony podszczypywał, jak jasna cholera;/ można było stać sobie do rana koło jakiejś sklepowej wystawy ---/ nikt z kieszeni ręki nie wyciągnął, nie kupował tęczowych zabawek./ ( --- żywe małpeczki ---/ żywe kaczuszki ---/ Żydja sprzedam, proszę ---! ---/ żywe motylki ---/ żywe pieseczki ---/ za jedne dziesięć groszy ---! --- )/ Omijali rudego Żydziaka, wyśmiewali rudego Żydziaka,/ a on kiwał małpki na sprężynkach i uśmiechał się wciąż --- i nie płakał --- Żyd, Tajemnica, SzczęścieRudy Żydziak miał dwie tajemnice, rudy Żydziak miał jedno czekanie/ i dlatego się umiał uśmiechać, gdy mu mróz przez ubranie się wsłaniał;/ rudy Żydziak był przecie wybrańcem, rudy Żydziak był jednym z niewielu,/ który o tym, że w mocy czekania wielkie szczęście się kryje, wiedzieli./ Pierwszą jego wielką tajemnicą mak z bibułki był na dnie pudełka --- / --- a zaś druga jego tajemnica była większa jeszcze, niż ta wielka:/ --- bo on kochał przedziwną godzinę całą mocą żydziacko-sercową/ gdy przymykał zropiałe powieki, zawsze widział ją --- bzowoliliową./ Nigdy w życiu piwnicznym, zawszonym takiej słodkiej godziny nie było,/ a i w snach też zdarzała się rzadko whaftowana w marzoną zawiłość/ --- tę godzinę --- ten wyłom w obłokach --- on ze wszystkich pokochał najwięcej,/ tę godzinę nabrzmiałą znaczeniem --- nie mającą najmniejszego sensu/ Gdy się w styczniu długo stało w bramie, mróz kosteczki po jednej przebierał;/ a w zaułkach soplą ubrodzony podszczypywał, jak jasna cholera;/ można było stać sobie do rana koło jakiejś sklepowej wystawy --- / nikt z kieszeni ręki nie wyciągnął, nie kupował tęczowych zabawek Aż tam raz w coniedzielną niedzielę stał jak zwykle o mury oparty/ i uśmiechał się cicho, czekliwie do motylej czerwonej kokardy,/ a ulicą szła jakaś panienka z ukochanym najmilszym pod rękę/ (znacie chyba śmiejącą się, jasną, zakochaną, niedzielną panienkę ---?!)/ Tej panience zachciało się pieska, balladowej, złotej bohaterce/ (chciała przed nim mizdrzyć się dziecinnie, lub pokazać, że dobre ma serce)/ i kupiła zielonego pieska i żółtego, malutkiego ptaszka,/ no a potem jeszcze się zaśmiała do brzydkiego, rudego Żydziaszka --- / --- wtedy przyszedł dzień --- wyłom w obłokach --- / i godzina kochana najwięcej --- / ta godzina nabrzmiała znaczeniem,/ nie mająca najmniejszego sensu ---/ Miłość niespełnionaŻydziak wyjął drżącą, zwiędłą dłonią bibułkowy mak z swego pudełka,/ podał mak ten niedzielnej panience, no a potem się nagle rozełkał./ Ona kwiat mu oddała zdziwiona z rozbawionym w oczach zapytaniem/ i zaśmiała się wraz z ukochanym tak niedzielnie i tak zakochanie! Rudy Żydziak nie miał już tajemnic, rudy Żydziak nie miał już czekania/ i dlatego nie mógł się uśmiechać, gdy mu mróz pod ubranie się wsłaniał./ (rude małpeczki ---/ żywe kaczuszki ---/ ja sprzedam, proszę ---! )/ żywe motylki ---/ żywe pieseczki ---/ za jedne dziesięć groszy ---! )