Konstanty Ildefons GałczyńskiTeatrzyk „Zielona Gęś”
ma zaszczyt przedstawić
sztukę
pt.Szczęśliwy reakcjonista
czyli
Cierpiętnik doskonały
Występują:
- SZCZĘŚLIWY REAKCJONISTA — młodzieniec na pograniczu czterdziestki z kompleksem Grottgera[1] i piegami
- MAMA SZCZĘŚLIWEGO REAKCJONISTA — niemal gwiazda filmowa na pograniczu sześćdziesiątki jedynki
- ZEGAR — przyrząd ze sprężynami i wskazówkami
- i CHÓR — zespół ryczących za wynagrodzeniem
Miejsce: Willa Szczęśliwego Reakcjonisty „Mon Caprice”.
Czas: Poranek.
SZCZĘŚLIWY REAKCJONISTA
leży na kanapie.
MAMA SZCZĘŚLIWEGO REAKCJONISTA
przeglądając stare fotografie
1Wstań, synku. Już słońce wschodzi
jak, że tak powiem, ananas.
SZCZĘŚLIWY REAKCJONISTA
Wschodzi? Cóż mnie obchodzi?
Bo wschodzi, ale
5 głucho, z satysfakcją
nie dla nas.
RAZEM
głucho, z satysfakcją
zaciskają ręce z satysfakcją.
MAMA SZCZĘŚLIWEGO REAKCJONISTA
podstawiając synkowi srebrną patelnię, na której dymi 20 sadzonych jaj z pieczarkami i szczypiorkiem
Posil się, synku. Prześliczne
jajka zrobiłam tobie.
SZCZĘŚLIWY REAKCJONISTA
10O, jajka, jajka tragiczne!
Wolałbym spożyć je w grobie.
zaciska ręce i pałaszuje jajka na kanapie, zapominając o rzeczach ostatecznych.
Długa pauza.
MAMA SZCZĘŚLIWEGO REAKCJONISTA
Włóż buty, synku. Wesoło
już gdaczą w ogrodzie kury.
SZCZĘŚLIWY REAKCJONISTA
Jakże włożę buty od dołu,
15 gdy męczą nas tak od góry?
nie posiada się z radości.
RAZEM
leżąc na kanapach; nowe porcje jajecznicy
Czyż słońce wzejdzie nad tęczą?
Czasem sądzimy już, że nie.
O, jakże nas męczą i męczą,
i męczą, i męczą szalenie!
20
Taniec.
CHÓR
Męczą mamę i syna
szalenie, niesłychanie.
ZEGAR
WSZYSCY
grobowo
Czas na drugie śniadanie.
Kurtyna
spada i zabija się na miejscu.
