Spis treści

    1. Cierpienie: 1
    2. Przemijanie: 1
    3. Samotność: 1
    4. Tęsknota: 1
    5. Śmierć: 1

    Konstanty Ildefons GałczyńskiTeatrzyk „Zielona Gęś”
    ma zaszczyt przedstawić
    dramat
    pt.
    Dramat zdradzonego mężczyzny, czyli Przygnieciony przez kredens

    Osoby:

    1. MĘŻCZYZNA i KREDENS

    Scena przedstawia izdebkę, gdzie stoi wyżej wspomniany starożytny trzypiętrowy Kredens z galeryjką w kształcie uciesznym i gzymsem [1]z trąbiącymi aniołkami.

    MĘŻCZYZNA

    1

    Cogito, ergo sum[2], to znaczy: myślę, więc jestem — powiedział kolega Kartezjusz[3]. Ale co z tego, że ja jestem, kiedy mojej żony nigdy nie ma. Ona całymi dniami siedzi w café i plotkuje.

    A tymczasem:
    grzybki niezamarynowane,
    skarpetki niepocerowane,
    5
    kurze niepościerane,
    łóżka niezasłane,
    ryby nieoskrobane,
    kartofle nieobrane,
    jajka nieugotowane,
    10
    krany niepozakręcane,
    a ja patrzę na pustą ścianę
    i łykam gorzkie łzy.
    łyka raz po raz
    13

    Samotność, Cierpienie, TęsknotaJedyne moje towarzystwo, jedyny mój przyjaciel to ten stary kredens, świadek moich cierpień i tęsknot. O, gdybyś umiał mówić, stary kredensie, kredensie z galeryjką w kształcie nieokreślonym i z gzymsem, na którym dwa aniołki dmą w złote puzony!!

    14

    Ale coś zdaje mi się, że ten kredens znowu się chwieje. Najprawdopodobniej Pikuś znowu odgryzł nóżkę. Przeklęty Pikuś.

    Rozpaczliwym ruchem poprawia Kredens, Kredens przewraca się i przygniata rozmówcę.

    MĘŻCZYZNA

    spod Kredensu
    15

    O, jak mi dobrze! Może nareszcie skończą się moje cierpienia. Co to? Aha, to słoik z chrzanem otworzył się i chrzan zalewa mi oczy. Przebaczam ci, Mario.

    pauza
    16

    Przemijanie, ŚmierćMario, gdzie w tej chwili jesteś? Czy może u Alicji? Czy ewentualnie w ulubionym café? Czy może zapisałaś się na kurs szybowcowy i bujasz teraz jaskółeczką wśród obłoków wysoko, nad trywialnym kominem naszego domu i, że tak powiem, vanitas vanitatum[4]? Ty jak świetlany duch ponad ziemskim padołem. Ja natomiast pod kredensem. Mario, przebaczam ci. A ty, kredensie, przygnieć mnie do reszty.

    KREDENS

    ludzkim głosem
    17

    Proszę bardzo!

    Przygniata go do reszty.
    Kurtyna

    16 października 1949

    Przypisy

    [1]

    gzyms — dekoracyjna listwa umieszczana w górnej części mebla. [przypis edytorski]

    [2]

    Cogito, ergo sum (łac.) — jeden z najsłynniejszych cytatów filozoficznych w historii, zaczerpnięty z Rozprawy o metodzie Kartezjusza. W oryginale francuskim brzmi: Je pense, donc je suis. Na przestrzeni dziejów był wielokrotnie interpretowany; w dużym uproszczeniu wyraża przekonanie, iż jedyną niepodważalną pewnością jest istnienie podmiotu myślącego i wątpiącego, podczas gdy wszystkie inne rzeczy mogą zostać wzięte w nawias. [przypis edytorski]

    [3]

    René Descartes (1596–1650) — ojciec myśli nowożytnej; filozofujący matematyk i fizyk; część jego twórczości wylądowała w indeksie ksiąg zakazanych. [przypis edytorski]

    [4]

    Vanitas vanitatum et omnia vanitas (łac.) — słynny biblijny cytat: „Marność nad marnościami i wszystko marność” (Koh 1,2). [przypis edytorski]