Spis treści

    1. Polak: 1

    Konstanty Ildefons GałczyńskiTeatrzyk „Zielona Gęś”
    ma zaszczyt przedstawić    Dwóch Polaków

    Występują:

    1. SANDWICZ
    2. SKOCZWISKI

    SKOCZWISKI:

    1

    Ja pana wykończę.

    SANDWICZ

    2

    A ja pana.

    SKOCZWISKI

    3

    Co? Dokumenty!

    SANDWICZ

    4

    Legitymacja!!

    SKOCZWISKI

    5

    Czy pan wie, kto ja jestem?

    SANDWICZ

    6

    A czy pan wiesz, z kim masz zaszczyt?

    SKOCZWISKI

    7

    Nie wiem, ale sądząc z pańskiego plugawego wyglądu, przypuszczam, że nie słyszał pan nawet o Heraklicie z Efezu[1].

    SANDWICZ

    8

    Nie. Mam w Efezie pańskiego Heraklita. Precz z Heraklitem z Efezu!

    SKOCZWISKI

    9

    Co? Niech żyje Heraklit z Efezu!

    SANDWICZ

    daje mu w twarz

    SKOCZWISKI

    10

    Jak?

    daje mu w twarz
    Pauza dziejowa.

    SANDWICZ

    11

    Czy pana boli?

    SKOCZWISKI

    12

    O tak. Cierpię.

    SANDWICZ

    13

    PolakI ja. Cierpimy. A znowu na jednej mapie nas nie było.

    SKOCZWISKI

    14

    Niemożliwe.

    SANDWICZ

    15

    Znowu intrygi.

    SKOCZWISKI

    16

    Przeklęta Europa.

    SANDWICZ

    17

    Ma pan lusterko? Czuję, że jagody[2] mi puchną.

    SKOCZWISKI

    18

    I mnie. Dobrze by było jakiś gorący kompres. Ma pan kuchenkę elektryczną?

    SANDWICZ

    19

    Mam, ale kontakt zepsuty.

    SKOCZWISKI

    jadowicie
    20

    Był to pewnie pański jedyny kontakt z rzeczywistością.

    SANDWICZ

    21

    To nie pański interes. A kuchenki też nie ma. Zgubili.

    SKOCZWISKI

    22

    Kto zgubił?

    SANDWICZ

    23

    Nie wiem. Ot, zgubili i koniec. Od kuchenki został mi tylko sznur.

    SKOCZWISKI

    jak echo
    24

    Ostał ci się ino sznur [3].

    Światła ciemnieją; wiatr
    Kurtyna

    23 czerwca 1946

    Przypisy

    [1]

    Heraklit z Efezu (ok. 540—ok. 480 p.n.e.) — filozof grecki, zaliczany do jońskiej szkoły filozofii przyrody; za zasadę pierwotną (arché) wszechświata uważał ogień, za cechę bytu zaś zmienność, nieustanne zanikanie i stawanie się. [przypis edytorski]

    [2]

    jagody — Uwaga dla czytelników zagranicznych: jagody po staropolsku policzki. [przypis autorski]

    [3]

    Ostał ci się ino sznur — cytat z Wesela Stanisława Wyspiańskiego:

    „Miałeś, chamie, złoty róg,
    miałeś, chamie, czapkę z piór:
    czapkę wicher niesie,
    róg huka po lesie,
    ostał ci się ino sznur”.

    Te ironiczne słowa Chochoła skierowane do Jaśka są diagnozą społeczeństwa polskiego niezdolnego do czynu i marnującego nadarzające się szanse.

    [przypis edytorski]