Gałczyński, Konstanty Ildefons Fałszywy adres 2024-02-27 2024 Fundacja Wolne Lektury pol Konstanty Ildefons Gałczyński, Wybór poezji, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1967. https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-falszywy-adres/ Domena publiczna - Konstanty Ildefons Gałczyński zm. 1953 Sekuła, Aleksandra Wieczorek, Justyna Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (www.wolnelektury.pl). Liryka Współczesność wiersz https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7753.jpg Cambrian Road, Richmond, Spencer Frederick Gore, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7753/ DCC Konstanty Ildefons Gałczyński Fałszywy adres Błądzenie, Miasto, ObcyJakaś rogatka, okrągła budowla,/ Londyn ze snu./ Pochyłość okrągła, dzielnica niedobra ---/ nie, to nie tu./ Przecież pamiętam, że był klomb i czerwona kula,/ a tu jacyś oszuści sprzedają wieczne pióra... Dlaczegoś mi podała fałszywy adres,/ oszustko?/ Nadciąga mgła z leniwym wiatrem/ na ukos,/ otwory w chmurach grożą tajemnicą,/ straszne światełka z twarzy mojej szydzą,/ stoję przy przystanku/ już od poranku/ z wielkim bukietem kwiatów. Stara rogatka. Dworzec autobusowy./ Zachód słóńca: brzydko rozlany sos pomidorowy./ Wiatr się podnosi mokry, żabi,/ zakręca końmi, dorożkami,/ wiatr na sztachetach gra jak na harmonii,/ rosną w ciemności uszy koni ---/ patrzę --- nieruchomy,/ słucham --- niewidomy/ z wielkim bukietem kwiatów. Godziny kwaśne jak aspiryna.../ --- Przepraszam panią, która godzina?!/ wrzeszczę. Pani umyka./ Może tu stoję już tysiąc godzin?/ W powietrzu? Na ziemi? W ogniu? W wodzie?.../ Nieznana dzielnica./ Pomyłka. Nerwica./ Panika. Kwaśny, ohydny sen skleja powieki./ Plac się pochyla złośliwy, daleki,/ wymajaczony, inny./ Wiatr mroźnej mgły napędził z niebiosów,/ z maleńkich budek sprzedawców papierosów/ mżą światła zawrotne jak rubiny. Ach, ta dzielnica coś mi przypomina!/ lecz wspomnienie jest jak lampa, co się ściemnia./ Aha, stąd się pewnie inne miasto zaczyna,/ inne niebo, inna ziemia... O, tam, tam! za tym skwerem,/ za tym kurzem szaro-srebrnym.../ tam jest dzielnica marzycieli,/ szeptu, złotych okien, dzikiego winogradu,/ wiolonczeli, dziewczyn, meandrów,/ miłości,/ samotności,/ przepaści. A może to właśnie tu,/ w centrum gorączki, na dnie snu,/ koło tej rogatki, koło tego dworca autobusów/ miałem się spotkać właśnie z moją dżdżystą,/ miałem się spotkać właśnie z moją mglistą,/ wietrzną i śmieszną/ muzą? Pierwodruk: ,,Prosto z Mostu" 1936, nr 50.