Gajcy, Tadeusz Żegnając się z matką Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Kotwica, Wojciech Mila, Wioletta Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) we współpracy z Muzeum Powstania Warszawskiego. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/gajcy-zegnajac-sie-z-matka Stanisław Stabro, Z rodu Anhellich. Liryka pokolenia wojennego, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1991. Domena publiczna - Tadeusz Gajcy zm. 1944 2015 xml text text 2018-06-04 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5917.jpg A Light for Your Darkness, Paul Walker@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5917 mpw Poezja DCC FS.DL-PL FJM 1DTP 3MP Tadeusz Gajcy Żegnając się z matką Jak do Ciebie będę pisał/ pochylony nad sobą w żalu./ Serce chłodne świeci jak kryształ/ i choć wczoraj się z Tobą rozstałem,/ jak Ci słowo do dłoni podam/ badający uparcie ciemność,/ skoro mówisz: Młodość, Wojnalekka jest młodość/ chociaż ognia bukiet nad ziemią,/ skoro mówisz: ciałem człowieczym/ trzeba schodzić nisko, najniżej,/ bo radosna w locie tym wieczność/ jest kołyską zrodzoną na krzyżu./ Jak Ci sercem odpowiem jak źródłem/ wykuty głosem śpiewnym,/ kiedy tłum przerażonych jaskółek/ niosę po ręce lewej,/ jak mych ust niewyczutych graniem/ mam zawołać bohaterski i bliski,/ gdy po mej ręce prawej/ drży ojczyzny pogięta kołyska/ i piosenka wieczorna leży/ jak owocu zniszczone grono,/ dalej niebo, dom mój i księżyc/ opuszczony jak Ty i młodość.