Gajcy, Tadeusz Z dna Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Kotwica, Wojciech Mila, Wioletta Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) we współpracy z Muzeum Powstania Warszawskiego. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/gajcy-z-dna Jan Szczawiej, Poezja Polski Walczacej 1939-1945, tom 2, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1974. Domena publiczna - Tadeusz Gajcy zm. 1944 2015 xml text text 2018-06-04 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5925.jpg Milky Way Galaxy Reflections in Mountain Lake, Forest Wander@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5925 Poezja mpw DCC 3MP Tadeusz Gajcy Z dna Fragmenty BrońZmiłuj się, zmiłuj,/ błogosław./ Broń ostrzoną o gniew i zachwyt/ obdarz siłą,/ obdarz. Modlitwa, WojnaGdy twarzami zwróceni na zachód, / krwią znaczymy swe drogi we wrzosach ---/ Bogarodzico łagodna,/ Boże liryczny i wolny,/ wysłuchaj naszej nowennynowenna --- cykliczna modlitwa bądź nabożeństwo, odprawiane przez dziewięć dni./ z dna/ wojny. Wysokopienny,/ zamyślony, / niech się otworzy/ łaski promyk. Liliowa,/ krucha w białym chłodzie,/ oprzyj się na nas / jak na łodziach. Różowe dni / z płonących trocin --- / natchnij skutecznym lotem/ pocisk. Niech broń w gorących wargach/ krzywdę przekuje naszą / i wartkim szeptem zagra / na twardych ścianach maszyn. Bogarodzico z bojowisk,/ Ojcze zwycięskich żołnierzy,/ chroń nas, chroń,/ niech odpowie wrogowi/ mężnie/ grunwaldzka broń. Zwycięski daj nam bój / w zachwytu mrozie,/ kroplą wzniosłego śpiewania/ usta namaść --- --- zrozum./ --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- Śpij, zielony, śmiercią nakłuty jak motyl, / zagrają ci, zahuczą jeszcze surmy zbrojne/ na zwycięstwo, na ochotęna zwycięstwo, na ochotę --- cytat z wiersza Marii Konopnickiej A jak poszedł król na wojnę. ---/ spokojne. --- Śpij, zielony, ustami do pustki przywrzyj,/ pejzaż przepłynie po tobie wieczorem zwisłym u pęcin,/ oczy zmruż, w których się księżyc nieżywy/ jak korek topi niechętny. Śmierć, Żołnierz, Natura--- Śpij, zielony, ku słońcu z ziemi nocnej przetryśniesz/ barwą cierpką, ponurą,/ jak ty leżysz głęboko, / tak wysokie wyrosną liście/ o kolorze twojego munduru. --- Śpij, zielony, koledzy smutku naznoszą/ z wioski rodzinnej, gdzie noce w oknach wachlują się parne/ i żona ręce podniósłszy w kamienny zastygła posąg, / w mleczny rozmaryn.