Gajcy, Tadeusz Temu, który przyjdzie Dug, Katarzyna Kotwica, Wojciech Kotwica, Wojciech Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/gajcy-gajcy-temu-ktory-przyjdzie Z rodu Anhellich. Liryka pokolenia wojennego, oprac. S. Stabro, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1991. Domena publiczna - Tadeusz Gajcy zm. 1944 2015 xml text text 2015-01-15 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3880.jpg dandelion dreams, mayeesherr.@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3880 Poezja DCC FS.DL-PL 1DTP 3MP Tadeusz Gajcy Temu, który przyjdzie PoświęcenieZ tamtej strony, gdzie mała kolumna/ nieba świeci, u stóp ziemi drętwej/ my jesteśmy. Pomyśl: sen i ból nasz/ napojony pulsowaniem rzeki,/ kwiatów szmerem w powietrzu nietrwałym/ słyszysz jeszcze prosty jak organy. Młodość, PokójCzas, co smutne ciało ma weselić/ kłosy zgina niebieskie jak dachy/ miasta twego, i obłoków kielich/ chyli w młodość muzyczną. Więc w blasku/ rzeczy stoisz, w rękach nić pejzażu/ wijesz jasną, jak my złe żelazo. WojnaAch, tak się dziejom jutrzennymjutrzenny (daw.) --- poranny. napatrz/ jak my twarze w płomieniu kute/ zwracaliśmy, gdzie grom swoje światło/ jak fontanny podnosił łódkę./ Lecz się kochać nie ucz tych ogni,/ bo sen łatwy --- lecz smutek pod nim. Bo wystarczy nam jedna ziemia,/ choć stron cztery i nieba obszar/ dziwnie płaski stoi jak z cienia./ Tylko jednej za mało miłości,/ by sen przebyć i stanąć powtórnie/ dłoń bezbronną unosząc jak strunę.