Gajcy, Tadeusz Stygmat Dug, Katarzyna Kotwica, Wojciech Kotwica, Wojciech Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/gajcy-stygmat Z rodu Anhellich. Liryka pokolenia wojennego, oprac. S. Stabro, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1991. Domena publiczna - Tadeusz Gajcy zm. 1944 2015 xml text text 2015-01-15 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3879.jpg Dreaming, photophilde@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3879 Poezja DCC 1DTP 3MP Tadeusz Gajcy Stygmat PoezjaOd kiedy język mój jak czyżyk/ świergoce skąpo, i od kiedy/ ręka brzemienna w piśmie leży/ jak kłos na skibie --- obłok chyży/ przechyla się krawędzią lśniącą/ i niebo giętkie dając oczom/ powiada:/ codzienne dzwony w blasku pieją/ truchleje w ziemi nasion wstęga,/ bo dłoń człowieka w przerażeniu/ jest niby noc lub marmur ciężka./ I ty podobny losom roślin/ daremnie patrzysz, barwy łowisz/ bo tylko nam, nie człowiekowi/ dany jest wieczny, wolny pościg. Poeta, TwórczośćOd kiedy stół przede mną martwy/ spiętrzył się groźnie, niebo zakrył/ i w szkle błyszczącym śpi atrament/ jak morza kropla lub cień wargi,/ od kiedy pióro snem niedbałym/ dotknęło dłoni śpiewną mową/ toczymy z sobą ciemny dialog:/ śmiertelny ja i wieczny obłok.