Gajcy, Tadeusz Schodząc Dug, Katarzyna Kotwica, Wojciech Kotwica, Wojciech Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/gajcy-schodzac Z rodu Anhellich. Liryka pokolenia wojennego, oprac. S. Stabro, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1991. Domena publiczna - Tadeusz Gajcy zm. 1944 2015 xml text text 2015-01-15 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3878.jpg clauds(farewell 2008) lol, (Domino)@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3878 Poezja DCC FS.DL-PL 1DTP 3MP Tadeusz Gajcy Schodząc Mówię: powietrza mszałmszał --- podstawowa księga liturgiczna w kościele katolickim, według której odprawiana jest msza./ niech się odemknie jak róża/ lub ręka trwożna ---/ ŚwiatłoNitka świecąca w marmurze/ zakwita cierniem i żal/ pali się skąpo w niebiosach. Wejdę. Gwiaździsty lichtarz/ dnieje proroczo w głębi,/ gwoździ czerwonych kilka/ i kość złamana nad nimi,/ dno tu jest albo światła/ skupiona, cierpka glina,/ co kwiatem głaz przygniata/ i noc piorunem przeklina. CiemnośćMówię: królestwo moje/ z barwy licznych i dłoni dwu./ Skowronek błyska jak płomień/ zwisa jak śpiewny sznur;/ ale jest czas miłości/ i ciemność gra jak hejnał,/ by ciałem oraz głosem/ wyrastać z zapomnienia. OjczyznaPowiedzą: smutny kraj/ i trumna głowie twarda,/ bo jakaż miłość jest/ co ziarno daje puste ---/ Lecz grom powszedni gra/ jak fletnia mi przy wargach/ i ognia czarny cierń/ jest jak bolesny uśmiech.