Kochanowski, Jan Pieśń XI (Prózna twa chłuba, nie kochaj sie w sobie...) http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fragmenta Wilczek, Piotr Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Renesans Liryka Pieśń Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fragmenta-piesn-xi-prozna-twa-chluba-nie-kochaj-sie-w-sobie Jan Kochanowski, Fragmenta albo pozostałe pisma, Drukarnia Łazarzowa, Kraków, 1590 Domena publiczna - Jan Kochanowski zm. 1584 1655 xml text text 2009-07-07 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/495.jpg Lines, Squares & Rectangles, VinothChandar@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/495 DCA.WL-RN Jan Kochanowski Pieśń XIPieśń XI dodana --- pieśń wzorowana na elegiach Propercjusza (zwłaszcza III 24) i Katullusa.W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w utworze jest odmienne od znaczenia obecnego. Prózna twa chłubachłuba (starop.) --- chełpliwość., nie kochaj sie w sobie,/ Nie wszytkoć prawda, com pisał o tobie./ Miłość mię zwiodła i przez mię mówiła,/ Że nad cię nigdy wdzięczniejszawdzięczniejszy* (starop.) --- milszy. nie była. Jako lelija różą przeplatana,/ Zdała mi sie twarz twoja malowana;/ Oczy twe jako gwiazdy sie błyskały,/ Piersi twe śniegu sromotę działałyśniegu sromotę działały (starop.) --- przynosiły wstyd śniegowi.. Gniewliweś morze śmiechem uśmierzała,/ Kamienneś serce słowy przenikała./ Teraz w mych oczach wszystko sie zmieniło,/ Obłudne serce wszytko pokaziłopokazić (starop.) --- zepsuć. I twa niewdzięczność, którą pokazujesz/ Tam, gdzie powolność i chuć prawąpowolność i chuć prawa (starop.) --- uległość i prawdziwa namiętność. czujesz./ Czego mi tedy stateczne namowy/ Nie mogły wybić żadną miarą z głowy; Czegom zbyć nie mógł przez zioła, przez czary,/ To sam dziś wyznam na sie z prawej wiaryz prawej wiary (starop.) --- z prawdziwego przekonania.:/ Żem był zabłądził w swej niemądrej sprawie,/ A był cim, jeśli komu, jak żyw prawieA był cim, jeśli komu, jak żyw prawie (starop.) --- a jeśli komuś byłem oddany całym życiem, to właśnie tobie.. Ale żeś tego wdzięczna być nie chciała,/ Dalej nie będziesz ze mnie sługę miała./ To, com ci służył, niech już wniwecz idzie,/ Bo jednak ten czas kiedyżkolwiek przyjdzie, Że ty, wspomniawszy na me powolności,/ Musisz zapłakać nieraz od żałości./ A ja, bych jeno o tobie nie wiedział,/ I w pustych lesiechpustych lesiech (starop. forma Ms. lm) --- pustych lasach. sam rad będę siedział.