Kochanowski, Jan Pieśń II (Nie ma świat nic trwałego, a to barzo k rzeczy...) http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fragmenta Wilczek, Piotr Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Renesans Liryka Pieśń Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fragmenta-piesn-ii-nie-ma-swiat-nic-trwalego-a-to-barzo-k-rzeczy Jan Kochanowski, Fragmenta albo pozostałe pisma, Drukarnia Łazarzowa, Kraków, 1590 Domena publiczna - Jan Kochanowski zm. 1584 1655 xml text text 2009-07-07 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/487.jpg ♥ The Drongo Love ♥ Happy Valentine's Day ♥, VinothChandar@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/487 DCA.WL-RN Jan Kochanowski Pieśń IIPieśń II dodana --- pieśń jest parafrazą elegii Simonidesa z Keos.W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w utworze jest odmienne od znaczenia obecnego. Nie ma świat nic trwałego, a to barzo k rzeczyk rzeczy (starop.) --- słusznie, mądrze powiedziane.:/ Jaki liścia, taki jest rodzaj i człowieczyJaki liścia, taki jest rodzaj i człowieczy --- w Iliadzie Homera (ks. VI) Glauk porównuje ludzkie rodzenie się i umieranie do losu liści na drzewach; por. też biblijną Mądrość Syracha (14, 18).. Ale rzadki, co by tę powieść Homerowę,/ Przypuściwszy do uszu, wlepił sobie w głowę. Bo każdego swa własna nadzieja uwodzi/ A ledwie sie z człowiekiem zaraz nie urodzi. Póki zakwitła młodość stoi w swojej mierzestoi w swojej mierze --- trwa, znajduje się w swoich granicach.,/ Lekkalekki --- tu: lekkomyślny. myśl niepodobneniepodobny (daw.) --- nierealny, niewykonalny. rzeczy przed się bierze: O starości nie myśli ani na śmierć pomni/ A w dobrym zdrowiu będąc, choroby nie wspomni. Szalony ludzki rozum --- ani onioni --- tzn. szaleni, lekkomyślni ludzie. znają,/ Jako młodość i żywot prędko upływają. Co ty wiedząc, bądź cierpliw do kresu żywota,/ Strzegąc sie, ile możesz, troski a kłopota.