Kochanowski, Jan Pieśń I (Pewienem tego, a nic sie nie mylę...) http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fragmenta Wilczek, Piotr Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Renesans Liryka Pieśń Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fragmenta-piesn-i-pewienem-tego-a-nic-sie-nie-myle Jan Kochanowski, Fragmenta albo pozostałe pisma, Drukarnia Łazarzowa, Kraków, 1590 Domena publiczna - Jan Kochanowski zm. 1584 1655 xml text text 2009-07-07 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/490.jpg Serenity..., VinothChandar@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/490 DCA.WL-RN Jan Kochanowski Pieśń IW przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w utworze jest odmienne od znaczenia obecnego. Pewienem tego, a nic sie nie mylę,/ Że bądź za długą, bądź za krótką chwilę,/ Albo w okręcie całymcały --- tu: ocalony. doniesiony,/ Albo na desce biednej przypławionyprzypławiony --- przywieziony wodą./ Będę jednak u brzegu,/ Gdzie dalej nie masz biegu,/ Lecz odpoczynek i sen nieprzespanynieprzespany (starop.) --- taki, z którego nie można się obudzić.,/ Tak panom, jako chudym zgotowany. Ale na świecie kto tak głupi żywie,/ Żeby nie pragnął przejechać szczęśliwie/ Dróg niebezpiecznych, a uść niepogody/ I szturmówszturm --- burza. srogich kromkrom (starop.) --- bez. swej znacznej szkody?/ Lecz tylko że pragniemy,/ Ale nie rozumiemy,/ Czego sie trzymać, jako sie sprawować/ Żeby nie przyszło na koniec bobrowaćbobrować (daw.) --- brodzić w wodzie albo grzęznąć w błocie jak bóbr.. A chytre morze, ile znakomitychznakomity (starop.) --- widoczny, znaczny.,/ Tyle pod wodą żywi skał zakrytych./ Tu siedzi złotem Cześć koronowana,/ Tu lekkim piórem Sława przyodziana,/ Tu Chciwość nieszczęśliwa/ Zbiera, a nie używa;/ Tu luba Rozkosz i Zbytek wyrzutny
wyrzutny --- rozrzutny.,/ Pod nimi Nędza prędka i Żal smutny. Tamże i Krzywda, i Zazdrość przeklęta,/ Przed którą biada zawżdy Cnota święta./ Więc jesli człowiek jednę skałę minie,/ Wnet na to miejsce na inszą napłynie;/ Tak iż snadź namędrszemu/ Trudno pogodzićpogodzić --- zaradzić. temu,/ Aby przynamniej więznąć albo zbłędzić/ Nie miał, chyba gdy kogo Pan chce rzędzićrzędzić --- rządzić.. Wodzu prawdziwy i Wieczna Światłości,/ Uskróm z łaski swej morskie nawałności./ A podnieś ogień portuogień portu --- światła portowe. zbawiennego,/ Na który patrząc moglibysmy tego/ Morza chytrego zdrady/ Przebyć bez wszelkiej wadywada --- tu: szkoda.,/ A odpoczynąć po tym żeglowaniu/ W długim pokoju i bezpiecznym spaniu.