Foks, Darek Kopniak w dupę dla Maćka Chełmickiego Kozioł, Paweł Szejko, Jan Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/foks-wiersze-o-fryzjerach-kopniak-w-dupe-dla-macka-chelmickiego Darek Foks, Wiersze o fryzjerach, Wydawnictwo MULTICON, Lublin 1994. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-21 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5779.jpg Rarity, Benjamin Horn@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5779 Poezja DCC.WL-XXI 3MR Darek Foks Wiersze o fryzjerach Kopniak w dupę dla Maćka Chełmickiego szczerze mówiąc kopniaki w dupę dla wszystkich dokoła James Joyce, z listu do brata, 7 grudnia 1906 W 1984 roku, kiedy Marcin Świetlicki/ odbywał zasadniczą służbę wojskową/ [co zaowocowało m. in. Laurką z eszelonu, Słupskiem 84/ i Baczyńskim], z pobliskiej biblioteki/ wyniosłem Eseje Alberta Camusa, drugie polskie wydanie, solidne wydanie/ w czarnej okładce [trudno wyobrazić sobie/ inny kolor] i, naciągnąwszy na siebie czarny sweter/ przystąpiłem do ostatecznej rozprawy ze światem./ Podobno przekład ocenzurowano, ale nigdy nie chciało mi się ustalić,/ czy to prawda. Jak zwykle, zostawiłem sprawę/ w połowie. Brak broni etc. [wystarczyło zdjąć gacie/ i rozewrzeć pośladki, żeby znalazła się broń]./ Głupio by było, gdyby któryś z ludzi Boga położył ciepłą dłoń na moim ramieniu i rzekł:/ ,,Wracaj, chłopie, bo rozwaliłeś sobie łeb/ przez jakiegoś ciemniaka. Poczekaj parę lat,/ albo naucz się francuskiego, to pogadamy"./ Pozostałoby mi słowo ,,poczekam". I prawie sto niebezpiecznych szczebli. Czy po to/ nie wchodziłem, żeby teraz wysłuchiwać/ opowieści o egzemplarzu kolejnego wydania,/ który towarzyszył ci w pierwszych ostatnich chwilach?/ Przecież ty nie lubisz wchodzić po drabinie, a co dopiero z niej schodzić. Popatrz,/ nawet porządnie nie skleili. Nie rycz,/ kupię ci nową. Pełno tego w księgarniach./ Kupię i oddam do introligatora. Później/ udam się do łapiducha i zapytam, czy to możliwe, żeby te prochy działały/ tak długo, bo wkurza mnie twoje:/ ,,Jesteś podobny do Tadeusza Borowskiego,/ kiedy się golisz". Kiedy się golę, jestem/ uzbrojony. Kiedy się golę, mówię jak Reagan i Wałęsa w jednym [nic dziwnego,/ że jestem uzbrojony]. Kiedy się golę, nie jestem/ podobny do Tadeusza Borowskiego. Kiedy się golę,/ do złudzenia przypominam faceta, który/ nie dostanie kawy, jeśli się nie ogoli. Znam kilku, którzy się nie golą, a są/ podobni do mnie. Zwą ich brodaczami./ W 1986 roku, kiedy Marcin Świetlicki/ odbywał zasadniczą służbę wojskową,/ spotkałem Krzysztofa Jaworskiego [siedział za mną i uczył się angielskiej składni]./ Łamaną polszczyzną zapytałem o przeszłość./ Odpowiedział: ,,Owszem, zdjąłem gacie/ i rozwarłem pośladki, ale nikt mi nic/ nie wkładał. I nie dostałem broni". Przerwano nam. Za oknem przeszła Matka Rzeczywistość/ w białym fartuchu narzuconym na mundur./ Ciągnęła za sobą krótkowłosego mężczyznę,/ zaciskającego zęby na jej łydce./ Był to Wojciech Młynarski, idol mojego taty. W 2066 roku, kiedy jak zwykle powiesz:/ ,,Byłeś podobny do Tadeusza Borowskiego,/ kiedy się goliłeś", a japoński służący,/ podarowany nam przez znajomego pułkownika,/ powita mnie już swoim: ,,Dzień dobry panu, panie Tołstoj", wypiję twoją doskonałą kawę,/ podciągnę wyżej obsikaną piżamę, odwołam/ ważne spotkanie z Dostojewskim [służący/ z tego samego źródła] i pójdziemy do ogrodu/ odkopać brzytwę, którą za chwilę tam zakopię. 1993