Foks, Darek Gruby nie żyje Kozioł, Paweł Szejko, Jan Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/foks-wiersze-o-fryzjerach-gruby-nie-zyje Darek Foks, Wiersze o fryzjerach, Wydawnictwo MULTICON, Lublin 1994. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-21 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5779.jpg Rarity, Benjamin Horn@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5779 Poezja DCC.WL-XXI 3MR Darek Foks Wiersze o fryzjerach Gruby nie żyje Sponiewierane moimi zaklęciami drzwi/ prawie nie stawiają oporu; odsłaniają/ to, co zawsze: stosy pism, w których zdjęcia/ zajmują więcej miejsca niż litery, bezskutecznie/ domagający się wyłączenia telewizor, i czapkę, czapkę z daszkiem. Kiedy ją naciągnął/ po raz pierwszy i zobaczył się w ukochanym/ lusterku z Hansem Klossem, wiedzieliśmy już,/ jak będzie brzmiała jego ostatnia wola:/ ,,Pochowajcie mnie w mojej czapce z daszkiem. I nie zapomnijcie o lusterku". Nie zapomniałem./ Poczułbym się lepiej, gdyby w końcu/ wilgotny ślad oddechu osiadł na szkle,/ bo nie wiem, jak wytropić telefon,/ a na łysiejącego Brutusa nie ma co liczyć: wlepił smutne gały w zaczarowany stół,/ na którym leży mało używany hamburger z baru/ za rogiem, gdzie tyle razy siedział/ przywiązany do latarni, i oznajmiał światu,/ że śniadanie Grubego się przedłuża.